Η ΑΓΑΠΗ

Η ΑΓΑΠΗ

Ο Θεός σαν Πατέρας είναι Σοφία, ο Θεός σαν Μητέρα είναι Αγάπη.

Ο Θεός σαν Πατέρας βρίσκεται στο μάτι της Σοφίας. Το μάτι της Σοφίας βρίσκεται τοποθετημένο στο μεσόφρυδο.

Ο Θεός σαν Αγάπη βρίσκεται στον ναό-καρδιά.

Σοφία και Αγάπη είναι οι δυο μπροστινές κολώνες της μεγάλης Λευκής Αδελφότητας.

Να αγαπάς, πόσο όμορφο είναι να αγαπάς. Μόνο οι μεγάλες ψυχές μπορούν και ξέρουν να αγαπούν. Η αγάπη είναι άπειρη τρυφερότητα... Η αγάπη είναι η ζωή που πάλεται σε κάθε άτομο όπως πάλλεται σε κάθε ήλιο.

Την αγάπη δεν μπορούμε να την ορίσουμε, γιατί είναι η ίδια η Θεϊκή Μητέρα του κόσμου. Είναι αυτή που έρχεται σε μας όταν πραγματικά είμαστε ερωτευμένοι.

Η αγάπη γίνεται αισθητή βαθιά στην καρδιά. Είναι μια ηδονική βίωση, είναι μια φωτιά που αναλώνει, είναι θεϊκό κρασί, παραλήρημα για κείνον που το πίνει. Ένα απλό αρωματισμένο μαντηλάκι, ένα γράμμα, ένα λουλούδι, προκαλούν στο βάθος της ψυχής μεγάλες εσωτερικές ανησυχίες, ασυνήθιστες εκστάσεις, άρρητη ηδονή.

Κανένας δεν έχει κατορθώσει ποτέ να ορίσει την αγάπη. Πρέπει να την ζούμε, πρέπει να την νιώθουμε. Μόνο οι μεγάλοι ερωτευμένοι ξέρουν τι είναι αυτό που ονομάζεται ΑΓΑΠΗ.

Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΓΑΜΟΣ είναι η ένωση δύο όντων που πρανματικά ξέρουν να αναπούν.

Για να υπάρχει πραγματική αγάπη, χρειάζεται να λατρεύονται ο άνδρας και η γυναίκα σε όλα τα επτά μεγάλα κοσμικά επίπεδα.

Για να υπάρχει πραγματική αγάπη χρειάζεται να λατρεύονται ο άνδρας και η γυναίκα σε όλα τα 7 μεγάλα κοσμικά επίπεδα.

Για να υπάρχει αγάπη χρειάζεται να υπάρχει μια πραγματική αρμονία των ψυχών στις τρεις σφαίρες της σκέψης, της συγκίνησης και της θέλησης

Όταν τα δύο όντα δονούνται αρμονικά στις σκέψεις τους, συγκινήσεις και θελήσεις τους, τότε ο Τέλειος Γάμος πραγματοποιείται στα επτά επίπεδα της Κοσμικής Συνείδησης.

Υπάρχουν άτομα που βρίσκονται παντρεμένα στα φυσικά και αιθερικά επίπεδα, όμως στο αστρικό δεν είναι. Άλλα είναι παντρεμένα στο φυσικό, αιθερικό και αστρικό επίπεδο, όμως δεν είναι στο διανοητικό επίπεδο, ο καθένας σκέπτεται με τον δικό του τρόπο, η γυναίκα έχει μια θρησκεία και ο άντρας άλλη, δεν είναι σύμφωνοι στη σκέψη κλπ, κλπ, κλπ

Υπάρχουν γάμοι που δονούνται περίπου στους κόσμους της σκέψης και της συγκίνησης, όμως είναι τελείως αντίθετοι στον κόσμο της θέλησης. Αυτοί οι γάμοι

συγκρούονται συνεχώς, δεν είναι ευτυχισμένοι.

Ο Τέλειος Γάμος πρέπει να πραγματοποιείται στα επτά επίπεδα της κοσμικής συνείδησης. Υπάρχουν γάμοι που ούτε καν φτάνουν στο αστρικό επίπεδο, τότε δεν υπάρχει ούτε η σεξουαλική έλξη. Αυτοί είναι πραγματικές αποτυχίες. Αυτού του είδους οι γάμοι βασίζονται αποκλειστικά στην γαμήλια διατύπωση.

Μερικοί άνθρωποι ζουν μια έγγαμη ζωή στο φυσικό επίπεδο με έναν ορισμένο σύζυγο και στο διανοητικό επίπεδο ζουν μια έγγαμη ζωή με διαφορετικό σύζυγο. Πολύ σπάνια συναντάμε στην ζωή έναν Τέλειο Γάμο. Για να υπάρχει αγάπη χρειάζεται να υπάρχει αρμονία στη σφαίρα της σκέψης, όπως και στη συγκίνηση και τη θέληση.

Εκεί που υπάρχει ο αριθμητικός υπολογισμός, δεν υπάρχει αγάπη. Δυστυχώς, στην σημερινή ζωή η αγάπη μυρίζει σαν τραπεζικός λογαριασμός, σαν εμπορεύματα και σαν σαπίλα. Σε εκείνα τα σπίτια που υπάρχουν μόνο αριθμητικές προσθέσεις και αφαιρέσεις, δεν υπάρχει αγάπη. Όταν η αγάπη φεύγει από την καρδιά πολύ δύσκολα γυρίζει. Η αγάπη είναι ένα παιδί πολύ σεμνό, από λεπτότητα.

Ο Γάμος που γίνεται χωρίς αγάπη, βασισμένος αποκλειστικά στο κοινωνικό ή οικονομικό συμφέρον, είναι πραγματικά μια αμαρτία εναντίον του Αγίου Πνεύματος. Αυτού του είδους οι γάμοι αναπόφευκτα αποτυγχάνουν.

Οι ερωτευμένοι πολύ συχνά συγχέουν την επιθυμία με την αγάπη και το χειρότερο του πράγματος είναι ότι παντρεύονται πιστεύοντας ότι αγαπιούνται. Όταν έχει πραγματοποιηθεί η σεξουαλική πράξη, όταν έχουν ικανοποιήσει το σαρκικό πάθος, έρχεται τότε η απογοήτευση, μένει τότε μόνο η τρομερή πραγματικότητα.

Οι ερωτευμένοι πρέπει να αυτοεξεταστούν πριν παντρευτούν, για να ξέρουν αν πραγματικά είναι ερωτευμένοι. Το πάθος μπερδεύεται εύκολα με την αγάπη. Η αγάπη και η επιθυμία είναι απόλυτα αντίθετες,

Εκείνος που πραγματικά είναι ερωτευμένος, είναι ικανός να δίνει μέχρι και την τελευταίο σταγόνα αίματος προς το λατρεμένο ον.

Αυτοεξέτασε βαθειά τον εαυτό σου πριν παντρευτείς. Νιώθεις ικανός να δίνεις την τελευταία σταγόνα αίματος προς εκείνο το ον που λατρεύεις; Θα ήσουν ικανός να δίνεις την ζωή σου για να ζήσει το αγαπημένο ον; Συλλογίσου και διαλογίσου.

Υπάρχει πραγματική συγγένεια σκέψεων, συγκινήσεων και θελήσεων με τον άνθρωπο που λατρεύεις; θυμήσου ότι αν δεν υπάρχει αυτή η απόλυτη συγγένεια, τότε ο γάμος σου αντί να είναι ουρανός θα είναι μια κόλαση. Μην αφήσεις να σε παρασύρει η επιθυμία. ΣΚΟΤΩΣΕ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΔΕΝΤΡΟY TOY ΠΕΙΡΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ.

Η αγάπη ξεκινάει από μία αστραπή ηδονικής συμπάθειας, ουσιαστικοποιείται με την άπειρη τρυφερότητα και συντίθεται σε υπέρτατη λατρεία.

Ένας ΤΕΛΕΙΟΣ ΓΑΜΟΣ είναι η ένωση δύο όντων που λατρεύονται απόλυτα. Στην αγάπη δεν υπάρχουν σχέδια ούτε τραπεζικοί λογαριασμοί. Αν εσύ κάνεις σχέδια και υπολογισμούς, είναι γιατί δεν είσαι ερωτευμένος. Στοχάσου πριν κάνεις το μεγάλο βήμα. Πραγματικά είσαι ερωτευμένος; Πρόσεξε την αυταπάτη της επιθυμίας. Θυμήσου ότι η φλόγα της επιθυμίας ξοδεύει την ζωή, και μένει τότε η φοβερή πραγματικότητα του θανάτου.

Κοίτα τα μάτια του όντος που λατρεύεις, εξαφανίσου στην μακαριότητα των ματιών του, όμως αν θέλεις να είσαι ευτυχής, δεν πρέπει να αφήσεις να σε παρασύρει η επιθυμία.

Μη συγχέεις ερωτευμένε άνθρωπε την αγάπη με το πάθος. Αυτοεξετάσου βαθιά. Επείγει να ξέρεις αν αυτή σου ανήκει πνευματικά. Είναι αναγκαίο να ξέρεις αν έχεις συγγένεια τελείως με αυτήν στους τρεις κόσμους: της σκέψης, συγκίνησης και θέλησης.

Η μοιχεία είναι το απάνθρωπο αποτέλεσμα της έλλειψης αγάπης. Η γυναίκα η πραγματικά ερωτευμένη θα προτιμούσε τον θάνατο παρά την μοιχεία. Η αγάπη είναι τρομερά θεϊκή, η ευλογημένη Θεά-Μητέρα του κόσμου είναι αυτό που ονομάζεται αγάπη. Ο άντρας που μοιχεύει δεν είναι ερωτευμένος. Η αγάπη είναι τρομερά θεϊκή, η ευλογημένη Θεά-Μητέρα του κόσμου είναι αυτό που ονομάζεται αγάπη.

Με την τρομερή φωτιά της αγάπης μπορούμε να μετασχηματιζόμαστε σε θεούς για να εισχωρούμε γεμάτοι μεγαλοπρέπεια στο αμφιθέατρο της κοσμικής επιστήμης.

Τέλειος Γάμος  Σαμαέλ Αούν Βεόρ    Κεφ 2

Προειδοποιήσεις ή κάτι άλλο;

Προειδοποίηση ή τυχαία συμβάντα;

Καταστράφηκε ο Ναός Notre Dame και την ίδια ώρα άρπαξε φωτιά το τέμενος Al Aksa στην Ιερουσαλήμ, κτυπήθηκε από κεραυνό η Ακρόπολη στην Αθήνα, (την Τετάρτη), με δύο τραυματίες!!!

Κάτι περίεργο συμβαίνει.

Περίεργο φαίνεται στον καθένα που χρησιμοποιεί μόνο την λογική του κι όχι και την διαίσθηση του ή την συνείδησή του, διότι ΟΛΟΙ διαπιστώνουμε εύκολα δύο πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας:

-Μολύνουμε την κατοικία μας, τον πλανήτη μας, γνωρίζοντας και οι επιστήμονες, ότι η μόλυνση, η αύρα του πλανήτη και η συχνότητά του έχουν αλλάξει επικίνδυνα. Ο πλανήτης με φουλ μόλυνση έχει ταχυκαρδία.

-Η ανθρωπότητα οδηγείται μακριά από τις εντολές του Δημιουργού, από την εφαρμογή των Συμπαντικών Νόμων, κι έχει αφεθεί στον ανταγωνισμό, στον εγωισμό, στην κακία, στο μίσος, στην λαγνεία, και ΟΛΑ τα θεωρούμε φυσιολογικά!!!!!

Επειδή τα λάθη πληρώνονται, ίσως αυτά που αφορούν τους ανθρώπινους νόμους να τα «ξεπερνάμε» με πλάγιους τρόπους, η παραβίαση όμως προς τους Συμπαντικούς Νόμους πάντα πληρώνεται, έτσι έρχεται και σε μας, ΤΩΡΑ η προειδοποίηση ότι πλησιάζει η ανάγκη πληρωμής των λαθών μας.

Τα γεγονότα δείχνουν ότι αποσύρεται «άνωθεν» η προστασία, η βοήθεια, κι έρχεται η δικαιοσύνη προς την ανθρωπότητα.

Όποιος θέλει το δέχεται, όποιος θέλει γελά, αλλά … ο λαός λέει «κοντός ψαλμός, Αλληλούϊα».

http://www.makeleio.gr/εξωφυλλο/ΕΚΤΑΚΤΟ-Χτύπησε-κεραυνός-την-Ακρόπολ/?fbclid=IwAR3vDXmzCBBIlF1-DLpvE56SENDzPKFOuqEnxfCgWTFLIiXzPnkMkg7poYk

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/765704_panagia-ton-parision-anatrihiastiko-i-katarreysi-toy?fbclid=IwAR1khVUuLJcu5zSjoe9s44LUeUhs9E6sePpSnYq8SwA8XRPUNotwBEFWtxk

Ζωή χωρίς ψέμα

 Ζωή χωρίς ψέμα

Θα μπορούσαμε άραγε να ζήσουμε έστω μία εβδομάδα, έστω μία μέρα, χωρίς να πούμε ψέματα;;

Ο νους βιαστικός όπως πάντα, προσπαθεί να μην μας αφήσει να προβληματιστούμε και απαντά δυνατά, τάχα πειστικά, ΝΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ. Η αλήθεια όμως φανερώνεται στην πράξη. 

Ας δοκιμάσουμε έστω και για μία μέρα να μην πούμε ψέματα, αλλά ταυτόχρονα να λέμε και ολόκληρη την αλήθεια και όχι μόνο μέρος της. Να προσπαθούμε να μην μεγαλοποιούμε τα πράγματα αλλά ούτε και να τα ελαχιστοποιούμε, λέγοντας ότι αυτό είναι μια λεπτομέρεια. 

Το ψέμα είναι ψέμα. Ας δούμε όμως γιατί λέμε ψέματα. Μας αναγκάζει κάποιος ή ομορφαίνουν την ζωή όπως λένε κάποιοι;;;;

Ψέματα λέει αυτός που ΦΟΒΑΤΑΙ. Ναι, μην παραξενεύεστε. Ψέματα λέει αυτός που φοβάται. Και ποιός φοβάται;;;;;   Αυτός που έχει μέσα του ελαττώματα, διαβολάκια, φαντασματάκια που τα ταϊζει και τους δίνει και "σπίτι" να κατοικούν. 

Ο Ιησούς μας παροτρύνει να καθαρίσουμε "το ένδυμα της ψυχής μας"!!!!!! Να καθαρίσουμε τον ψυχικό μας κόσμο από τα διαβολάκια  που σαν τις βδέλλες απομυζούν την ενέργειά μας και μας οδηγούν μακριά από τον σκοπό της ύπαρξής μας, μακρυά από τον δρόμο της πραγματικότητάς μας. Αυτά που έβγαλε από την Μαρία την Μαγδαληνή. Δεν είναι φαντασία, είναι πραγματικότητα. 

Λέμε σε κάποιον/α "σ' αγαπώ" και την άλλη στιγμή του λέμε ψέματα. Γιατί;;;;;;;; Γιατί φοβόμαστε ότι θα χάσουμε, αυτό, εκείνο, το άλλο, που μας προσφέρει αυτό το άτομο. Δεν το αγαπάμε αλλά κοιτάζουμε ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΜΑΣ. Φοβόμαστε μην χάσουμε όσα μας προσφέρει και λέμε ψέματα. φυσικά το ένα ψέμα φέρνει το άλλο και στο τέλος μπερδεύουμε την πραγματικότητα με το ψέμα. Αυτή είναι η ζωή μας στην καθημερινότητά της. Γεμάτη ψέματα, μισές αλήθειες, μεγαλοστομίες, και χάνουμε το διαμάντι μέσα μας, την ψυχή μας, γιατί την εγκλωβίζουμε όλο και περισσότερο στα διαβολάκια μας, την αφήνουμε αιχμάλωτη στα ελαττώματά μας και αντί να την καθαρίσουμε και να βρει τον δρόμο της την στέλνουμε όλο και πιο βαθιά στο σκοτάδι. 

Κι έτσι η ζωή μας οδηγείται όλο και περισσότερο στα σκοτάδια, στην αρνητικότητα, στο κακό. Μια ματιά γύρω μας δεν θα αφήσει αμφιβολίες γι' αυτό. 

Ας μην παραπονιόμαστε για την ζωή μας, όταν δεν κάνουμε κάτι για το "διαμάντι" της ύπαρξής μας, την ψυχή. 

Δεν είναι ψιλά γράμματα, είναι η ουσία του σκοπού της ζωής μας. 

Φυσικά, ακούει όποιος θέλει. Οι υπόλοιποι, οι πολλοί συνεχίζουν να παραπονιούνται για την "άδικη" ζωή τους. 

Ο καθένας όπως στρώνει, κοιμάται. 

Η Παρούσα Στιγμή

Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΤΙΓΜΗ

Η εργασία μας αρχίζει με κάποια αποσπάσματα από την διαδικτυακή διάλεξη που δόθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο από τον Α.Δ. Michael στην οποία μας διασαφηνίζει την δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ανθρωπότητα ………

Οι συλλογισμοί του είναι σαφείς και μας κάνουν να καταλάβουμε ότι βρισκόμαστε σε κρίσιμες στιγμές ………….. και πρέπει να επιλέξουμε πού θα οδηγήσουμε το σκάφος της ύπαρξής μας. ………..

Η παρούσα στιγμή

Συμβαίνουν μια σειρά από εσωτερικά φαινόμενα που συνδυαστικά θα μας επιτρέψουν να κατανοήσουμε λίγο περισσότερο τι είναι αυτό που συμβαίνει στην σκακιέρα της ζωής ………..

Στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότερα τα φαινόμενα, αλλά εμείς επιλέξαμε … τα 7 πιο σημαντικά που θα μας επιτρέψουν ίσως να κατανοήσουμε λίγο περισσότερο στην παρούσα κατάσταση……………..

1^ο Η Κάλι Γιούγκα

Το πρώτο φαινόμενο που συναντούμε, το γνωρίζουν όλοι, είναι ότι βρισκόμαστε στην στιγμή της Κάλι Γιούγκα. (εποχή του σιδήρου) ……………

Ο υλισμός έχει φτάσει στην μέγιστη έκφρασή του κι αυτό δεν είναι τίποτα, γιατί σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα, δεν βρισκόμαστε απλά στην Κάλι Γιούγκα, αλλά βρισκόμαστε στο τέλος της Κάλι Γιούγκα, δηλαδή είναι η τελευταία εποχή κι επιπλέον είναι το τέλος τους τέλους. ………….

….Ο υλισμός έφτασε στην μέγιστη έκφρασή του………..

Επομένως αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει πάνω στον πλανήτη ένα πολύ μεγάλο ψυχολογικό βάρος που εκφράζεται μέσω των 4 στοιχείων της φύσης. …………

Η ανθρωπότητα στις ημέρες μας είναι υπερβολικά πολυάριθμη. Έχουμε φθάσει στα 7 δισεκατομμύρια ανθρώπων περίπου. Φανταστείτε 7 δις ανθρώπους να ρίχνουν στην ατμόσφαιρα και στην επιφάνεια του πλανήτη τα ψυχολογικά τους προβλήματα …….

Αυτό γίνεται αιτία ώστε το στοιχείο νερό να μολύνεται από την λαγνεία της ανθρωπότητας, από τα πάθη, το στοιχείο γη να είναι τελείως μολυσμένο από την τεμπελιά της ανθρωπότητας, το στοιχείο αέρας να είναι εντελώς βαρύ από τις κακές σκέψεις της ανθρωπότητας και το στοιχείο φωτιά είναι επίσης φοβερά μολυσμένο από το πάθος, τον θυμό της ανθρωπότητας. ……….

Το συμπέρασμα του πρώτου σημείου ………. κάνει την συνείδηση να κοιμάται πιο εύκολα και να μην είναι πολύ εύκολο να μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα ποιος είναι ο δρόμος, από πού πρέπει να πάμε, πώς πρέπει να εργαζόμαστε.

Μας φαίνεται δύσκολο να καταλάβουμε, μας φαίνεται δύσκολο να έχουμε ένα πνευματικό σκοπό, μας είναι δύσκολο να θυμόμαστε τον σκοπό για τον οποίο έχουμε ένα σώμα φυσικό, που είναι να ψάχνουμε το Είναι μας, που είναι να ψάχνουμε την Ψυχή μας και που είναι να συμμορφωνόμαστε με το καθήκον Parlok του Είναι: να πραγματοποιούμε την πνευματική εσωτερική εργασία του religare, να ενωνόμαστε δηλαδή με την πραγματική μας φύση και να επιστρέφουμε στην πατρίδα μας, στο σπίτι μας που είναι το Απόλυτο.

……..όλα είναι εναντίον της εσωτερικής εργασίας.

Από το βιβλίο: "Ο Τρίτος Κύκλος" Α.Δ.  Michael 

Πώς να θωρακιστούμε;

Πώς να θωρακιστούμε;

Μας έπεσαν απανωτά δυο κακοκαιρίες στα Χανιά, και έκαναν τους περισσότερους να πελαγώσουν. Δεν αμφισβητεί κανένας ότι οι υλικές ζημιές είναι μεγάλες και θα απαιτήσουν δραστικές και γρήγορες ενέργειες για να ξαναβρούν οι κάτοικοι τον ρυθμό τους και την ηρεμία τους.

Υπάρχουν και ανθρώπινες απώλειες, αλλά ποιος φταίει; Κι εκεί η Μητέρα Φύση; Ο Δημιουργός; Όλοι εκτός από εμάς;

Και γιατί τόση γκρίνια, που κάνει τους κατοίκους της υπόλοιπης Ελλάδας να πιστεύουν ότι ο νομός Χανίων χάθηκε, έσβησε από τον χάρτη;

Μήπως αντί να γκρινιάζουμε είναι καιρός να ανασκουμπωθούμε και να δούμε ο καθένας μας τι κάνει απέναντι στον εαυτό του και στο περιβάλλον του;

Τα φυσικά γεγονότα και γενικώς τα γεγονότα συμβαίνουν όχι από τύχη. Δεν τυχαίνουν, αλλά συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Ο Δημιουργός μας και η Μητέρα Φύση δεν θέλουν να μας εκδικηθούν, αλλά μας στέλνουν γεγονότα, για να μας ξυπνήσουν από τον βαθύ ύπνο μας κι ας πιστεύουμε ότι είμαστε συνειδητοί, ξύπνιοι συνεχώς.

Πάνω από εμάς, σε άλλες διαστάσεις, όπως και η κβαντική φυσική έχει αποδείξει, υπάρχουν δυνάμεις που φροντίζουν για μας. Όταν όμως εμείς ξεχνάμε αυτήν την βασική σχέση, έρχονται με διάφορα γεγονότα να μας θυμίσουν αυτήν την σχέση. Κι εμείς αντί να «ξυπνήσουμε» και να συνέλθουμε, γκρινιάζουμε, παραπονιόμαστε, και …….. ξανακοιμόμαστε, τον «ύπνο του δικαίου»!!!!!!

Έχουμε την κοινή λογική να σκεφθούμε ότι ο ΒΟΑΚ έγινε το 1970 και τα πλαϊνά πρανή ήταν φανερό ότι με αρκετό νερό, ή ένα μικρό σεισμό θα κατέβαζαν χώματα και πέτρες στον δρόμο. Επίσης, με κοινή λογική θα βλέπαμε ότι κάποιες γέφυρες δεν είναι αιώνιες γιατί υπάρχουν συνεχείς φθορές από το νερό. Ακόμη, κοινή λογική χρειάζεται όταν πάμε και χτίζουμε δίπλα στις όχθες ποταμού επειδή τάχα τα τελευταία χρόνια δεν κατεβάζει νερό. Όταν κατεβάζει όμως;;;

Η λύση είναι να θωρακιστούμε πρώτα μέσα μας προσπαθώντας να θυμηθούμε και να «επικοινωνούμε» με τον Δημιουργό μας, όπως κι αν ονομάζει ο καθένας μας αυτήν την δύναμη.

Η δεύτερη λύση είναι να φροντίζουμε σήμερα αυτό που ίσως αύριο ίσως δημιουργήσει πρόβλημα στους διπλανούς μας.

Το τρίτο είναι να έχουμε κοινή λογική. Όταν το αυτοκίνητο πατά σε 80 πόντους περίπου εδάφους (4Χ20 πόντους η κάθε ρόδα), πώς θα κρατηθεί στα ορμητικά νερά ή στον πάγο;

Κοινή λογική λοιπόν στις πράξεις μας και επικοινωνία με τον Θεϊκό μας Πατέρα γιατί αυτός κανονίζει τα πάντα, ανάλογα με τις πράξεις μας.

Δεν έχω σκοπό να βάλω φόβους σε κανέναν αλλά η Γη και η Μητέρα Φύση αντιδρά στο κακό που της κάνουμε και μας «ταρακουνά» για να μας ξυπνήσει και να διορθωθούμε.

Ευχές και Πράξεις

ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ

Σε κάθε ευκαιρία ευχόμαστε "ειρήνη", "υγεία", "γαλήνη", "τροφή για όλους". Κι όμως κανένα από αυτά δεν επαληθεύεται ποτέ. Γιατί άραγε; Ποιός δεν προσπαθεί να τα υλοποιήσει ή ποιός προσπαθεί να πετύχει το αντίθετο;

Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ γιατί δεν πετυχαίνουμε τους στόχους μας ή γιατί δεν πραγματοποιούνται οι ευχές, επιθυμίες μας;;

Συνήθως λέμε: φταίνε οι άλλοι, αυτοί που κυβερνάνε, αυτοί που έχουν την δύναμη στα χέρια τους, αυτοί που έχουν το χρήμα. Είναι όμως έτσι, ή με τον τρόπο αυτό καταφέρνουμε να βγάλουμε τον εαυτό μας έξω από κάθε ευθύνη;;; Μήπως τον απαλλάσσουμε συνειδητά, "ελαφρά τη καρδία" και αφού φταίνε οι άλλοι ας αναλάβουν και τις ευθύνες τους απέναντι σε ανθρώπους και στον Θεό. 

Για να δημιουργηθεί ειρήνη γύρω μας πρέπει να υπάρχει και μέσα μας. Αν μέσα μου βράζω, έχω μίσος, έχω ανταγωνισμό, τεράστιο εγωισμό, πώς θα μπορέσω να μεταφέρω την ειρήνη γύρω μου;;; Βγάζω προς τα έξω αυτό που έχω μέσα μου. Τα στραβά μου δηλαδή. 

Δηλαδή, άλλα εύχομαι, άλλα πιστεύω, άλλα πράττω και άλλα θέλω τελικά. 

Στους Δελφούς, στον ναό του Απόλλωνα, υπήρχε η επιγραφή "ΕΙ  - ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ - ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ". Αναγνωρίζουμε στους προγόνους μας την φιλοσοφία τους, την γνώση τους, καμαρώνουμε, αλλά .......... τί πράττουμε εμείς απ' όλα αυτά;;; ΤΙΠΟΤΕ.

Πώς θέλουμε λοιπόν να αλλάξουν τα πράγματα γύρω μας κάνοντας τα ίδια;; 

Να γιατί οι καταστάσεις στην κοινωνία χειροτερεύουν και εμείς μένουμε τάχα με την απορία!!

Οι ευχές απαιτούν και πράξεις από εμάς, κι όχι από τους άλλους. Ο άλλον λειτουργεί με τα δικά του εσωτερικά κριτήρια που μπορεί να απέχουν πολύ από τα δικά μας θέλω. 

Πότε θα μάθουμε τον Εαυτό μας και την πραγματικότητά μας;;;;  Αν μόνοι μας δεν προσπαθήσουμε να τα μάθουμε, θα έρθει κάποια άλλη δύναμη, η Φύση πιθανώς, και θα μας τα μάθει με άλλο τρόπο. Όπως ο δάσκαλος βάζει "τιμωρία" στον κακό μαθητή, έτσι και η Φύση θα μας δείξει το σκληρό της πρόσωπο μήπως και "ξυπνήσουμε". 

Κάποιοι Σοφοί, Δάσκαλοι, κατά καιρούς μας προειδοποίησαν για όλα αυτά, αλλά εμείς "στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα". 

Η ευθύνη όμως είναι αποκλειστικά ΔΙΚΗ ΜΑΣ και ας ψάχνουμε να την φορτώσουμε αλλού. 

Ευκαιρία να αναλογιστούμε και να επαναξιολογήσουμε την πορεία μας και τις πράξεις μας. 

Δ.Φ.

Ψευδαισθήσεις

Ψευδαισθήσεις 

Τί να πω: σε μια πόλη με καπνούς και τσιμέντα ....... τραγουδά η Αλεξίου κι εγώ ταξιδεύω, βλέπω τον κόσμο να πηγαινοέρχεται, άλλους να κοιμούνται, σ' όποιο σημείο του καραβιού βρήκαν έστω και λίγο χώρο που να μην ενοχλούν όσους κυκλοφορούν.

Κόσμος πάει κι έρχεται, έστω κι αν λιγοστεύει όσο περνά η ώρα. Τα τραγούδια από την πρώτη θέση όλο και “βαραίνουν” και τα χειροκροτήματα λίγα αλλά δυνατώτερα από πριν.

Τί να σκέφτεται άραγε ο καθένας από όλους αυτούς που κυκλοφορούν, τραγουδούν, προσπαθούν να κοιμηθούν, μιλούν, γελούν, φωνάζουν.

Ο καθένας ένας κόσμος ολόκληρος και μέχρι που κάποιοι νομίζουν ότι ο δικός τους κόσμος είναι το κέντρο της ανθρωπότητας, σαν να πούμε ότι ο δικός μας ήλιος είναι το κέντρο του σύμπαντος.

Κι όμως ο καθένας μας νοιώθει όμορφα, άσχημα, βρώμικα, ήρεμα, χαρούμενα, δυστυχία κι άντε πάλι από την αρχή. Κι όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στον ψυχολογικό μας κόσμο, στα εγώ μας, που βάζουν και τον νου σε δικό τους έλεγχο κι έτσι αναγκαζόμαστε να πιστέψουμε ότι όλα γίνονται γύρω από ένα κέντρο -εμάς- και άρα όλοι γύρω μας πρέπει να ασχολούνται με την δική μας κατάσταση και τα δικά μας θέλω. Όποιος φέρει αντιρρήσεις γίνεται αντίπαλός μας, εχθρός μας, ενάντιός μας.

Κι έτσι πορευόμαστε έως ότου καταλάβουμε, αν ποτέ καταλάβουμε, ότι δεν μπορεί ένα στίγμα της ανθρωπότητας που μάλιστα είναι υπερβολικά φθαρτό και προσωρινό, να είναι ταυτόχρονα και το κέντρο των πάντων και να ζητά ανάλογη μεταχείριση.

Άνθρωπε θα έπρεπε όσο περνάνε τα χρόνια και μεγαλώνουν οι εμπειρίες, όλο και περισσότερο να πλησιάζουμε στην αλήθεια. Αλλά εμείς μάλλον μεγαλώνουμε τα ελαττώματά μας, τα εγώ μας και τα ισχυροποιούμε, κάνοντάς τα να μην μας αφήνουν περιθώρια για να δούμε το φως, την αλήθεια, το πραγματικό. Κι έτσι, με παρωπίδες ή με θολωμένη ματιά προσπαθούμε να δούμε την αλήθεια. Και το μόνο που καταφέρνουμε είναι να δημιουργούμε την δική μας τάχα αλήθεια και να την κάνουμε σημαία μας και πολλές φορές προσπαθούμε να την περάσουμε και στους άλλους σαν την απόλυτη αλήθεια.