Άσπρο - μαύρο

Άσπρο – μαύρο

Οι περισσότεροι στην χώρα μας και σε άλλες χώρες, θεωρούμε ότι όλα όσα γίνονται έχουν άμεση σχέση με τον οικονομικό έλεγχο των λαών. Είναι όμως αυτή η πραγματικότητα;;

Διότι, μία περισσότερο προσεκτική παρατήρηση των αλλαγών, σε ότι αφορά τους ανθρώπους, θα μας έδειχνε ότι η αλλαγή δεν μένει μόνο στην οικονομική στενότητα ή στον περιορισμό των εξόδων, μικρό ή μεγάλο.

Αυτό που ουσιαστικά εξελίσσεται στην ανθρωπότητα είναι η αρνητικότητα, η γκρίνια, η μιζέρια, η κακία, η εκδίκηση, ο εγωκεντρισμός, η αυτοαγάπη, και ταυτόχρονα η αδιαφορία προς τους άλλους.

Επιβιώνει δηλαδή το “ο θάνατός σου η ζωή μου” και ξεχάσαμε την προτροπή του Ιησού Χριστού “αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου”.

Φταίει το οικονομικό γι’ αυτό;; Μάλλον όχι.

Καθώς βρισκόμαστε στο τέλος των καιρών, ουσιαστικά κι όχι λογοτεχνικά ή ποιητικά, εξελίσσεται ένας πόλεμος μεταξύ της “Λευκής Αδελφότητας” και της “Μαύρης Αδελφότητας”. Ο αγώνας γίνεται με τον έναν να προσπαθεί να ενώσει ψυχές με Πνεύματα, εξουδετερώνοντας τα εμπόδια των ελαττωμάτων μας και την Μαύρη να προσπαθεί με κάθε τρόπο να μην αφήσει την Λευκή να επιτελέσει το έργο της. Έτσι έχοντας η Μαύρη αδελφότητα υπό τον έλεγχό της τους περισσότερους των κυβερνώντων, που παρουσιάζουν ολοφάνερα έλλειψη συνείδησης, τους οδηγεί να λαμβάνουν τέτοια μέτρα που να “ταΐζουν” τα ελαττώματα του λαού και να τα γιγαντώνουν.

Βλέπουμε την κακία να γιγαντώνεται. Διαβάζουμε για πράξεις που γίνονται γύρω μας που απέχουν πολύ από τις πράξεις έλλογων όντων. Κι όμως τις δεχόμαστε ως φυσιολογικές, συνηθισμένες. Ο νους μας, ως όργανο των ελαττωμάτων μας, εξοικειώνεται πολύ εύκολα στις αρνητικές τάσεις μας, θεωρώντας πολλές φορές ότι είναι μέχρι και “πρόοδος”. Αν είναι δυνατόν, κι όμως έτσι είναι.

Τί μας χρειάζεται για να ξεφύγουμε από την κατηφόρα, που δεν είναι φυσιολογική εξέλιξη, και να οδηγηθούμε προς το καλό, το θετικό, τον Θεό, όπως κι αν τον δέχεται ο καθένας;;

Κατ’ αρχήν να πάψουμε να ακούμε αυτούς που εκφράζονται μέσα από τον νου μας, που είναι τα ελαττώματά μας. Ας στρέψουμε την προσοχή μας στην καρδιά μας, στο Πνεύμα μας, στην θεϊκή μας προέλευση και την ανάγκη επιστροφή μας στην πηγή μας, στην πατρίδα μας. Η καρδιά μας βοηθά, διότι εκφράζει αγάπη, μας προειδοποιεί με την διαίσθηση, μας δείχνει τον διαχωρισμό του καλού από το κακό με την συνείδηση, με τις τύψεις.

Φυσικά να γίνει απόλυτα κατανοητό ότι ούτε η μία ούτε η άλλη αδελφότητα δεν επεμβαίνει αυτόβουλα στον καθέναν μας. Η “ελεύθερη βούληση” του καθενός είναι συμπαντικός Νόμος που δεν τον παραβιάζει κανένας. Εμείς “ανοίγουμε” την πόρτα για να μπει μέσα μας το καλό, η αγάπη, ή η κακία, το μίσος, η αρνητικότητα. Είναι επιλογή μας.

Δεν υπάρχει λοιπόν άλλη επιλογή για όποιον “βλέπει” ότι η ανθρωπότητα οδηγείται στον γκρεμό, να επιλέξει μόνο το λευκό, μόνο το καλό, μόνο την αγάπη κι ας θεωρηθεί εκτός εποχής, ρομαντικός ή σαλταρισμένος.

(Μέσα από τα άρθρα αυτά θα διαβάζεται ΜΟΝΟ αλήθειες, χωρίς καμμία διάθεση να δημιουργηθούν φόβοι και ο καθένας κάνει τις επιλογές του).

Δημήτρης Φιλιππίδης

Μία νέα έξοδος

Μια νέα έξοδος

Η εποχή του Υδροχόου είναι η εποχή του Φωτός, της Συνεργασίας, της Διαίσθησης. Με το Φως φωτιζόμαστε, με την Συνεργασία ενωνόμαστε και με την Διαίσθηση ενοποιούμαστε με τον Θεό.

Υπάρχουν αγγελιοφόροι που μας θυμίζουν κάθε φορά το “μήνυμα”. Δεν νοιάζονται αν θα τους πιστέψουμε ή όχι. Προσπαθούν να κάνουν το καθήκον τους με τον καλύτερο τρόπο, “να δώσουν το μήνυμα”, “την Αλήθεια”, που η Λευκή Αδελφότητα τους έχει δώσει.

Για τους δύσπιστους και τους ξερόλες δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο από το να τους ενημερώσουμε για το Φως που φωτίζει τον σωστό δρόμο, αυτόν που οδηγεί στην Έξοδο και να τους αφήσουμε στην επιλογή τους.

Για όσους αφουγκράζονται το Είναι τους, δίδεται Φως πάντα στον δρόμο τους, Φως που φωτίζει το μονοπάτι τους.

Αυτό που θυμίζεται στους οδοιπόρους του φωτεινού μονοπατιού είναι: αγνότητα, θέληση, ταπεινότητα. Πώς θα επιτευχθεί;; Μα, με Θέληση, άσκηση και ξύπνημα Συνείδησης. Ας μην παρασυρόμαστε με την σκέψη ότι έχουμε ξύπνια Συνείδηση. Με εφαρμογή της Αυτοπαρατήρησης, εύκολα διαπιστώνουμε ότι “κοιμόμαστε” και μάλιστα βαθιά. Η ξύπνια Συνείδηση μας είναι απαραίτητη, διότι μας δείχνει τα όρια των λόγων, των πράξεων μας σχετικά με τον στόχο μας, το φωτεινό μονοπάτι που οδηγεί στην έξοδο και στο πλησίασμα στον Δημιουργό μας.

Η συνείδηση αυξάνεται μέσω συνειδητών εργασιών που κάνουμε. Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από τους δαντικούς κύκλους και ανάλαφροι, χωρίς υλικές και ψυχολογικές αποσκευές, να προχωράμε στο μονοπάτι της εξόδου, να προχωράμε.

Κάθε άνθρωπος, οικογένεια, ομάδα, μεγαλύτερη ομάδα, έχει το Ιερό του κι έχει υποχρέωση να το φροντίζει, διότι εκεί αποδίδουμε “φόρο τιμής στον Θεό”. Το Ιερό του ανθρώπου είναι η καρδιά του (όχι ο νους), γι’ αυτό πρέπει να διατηρούμε τον ναό-καρδιά καθαρό, απ’ όλων των ειδών τα σκουπίδια. Η αταξία εκεί σταματά την πορεία μας, αναστατώνει την ζωή μας και μας φορτώνει παλιά κι άχρηστα πράγματα που βαραίνουν το κάθε βήμα μας στο φωτεινό μονοπάτι.

Το ίδιο και το Ιερό της οικογένειας, ο Βωμός, το εικονοστάσι, πρέπει να είναι γεμάτος Αρμονία, διότι η κάθε δυσαρμονία επηρεάζει όλη την οικογένεια και την εργασία της. Αναγκαίο να κυριαρχεί η αγάπη, η αρμονία, η κατανόηση, η ευγένεια στις σχέσεις τους.

Ο κήπος, σ’ ένα γνωστικό σπίτι βοηθάει την αρμονία, σε αντίθεση με τις επικρίσεις, τα δυσαρμονικά λόγια, την συκοφαντία. Ανάγκη να βιώσουμε την Γνώση, την Σοφία, την Αγάπη, εδώ, τώρα διότι αν δεν το κάνουμε τώρα, δεν θα το κάνουμε ποτέ.

Τα ίδια ισχύουν και για τα Ιερά της πόλης, της χώρας, του πλανήτη. Υποχρέωσή μας να τα διατηρούμε καθαρά, σε Ισορροπία, σε Αρμονία για να επιτελούν το έργο τους με τον πιο δυνατό τρόπο.

Διότι αν αποφεύγουμε τα παραπάνω, αν δεν τηρούμε τους Νόμους, τότε δημιουργούνται ανισορροπίες και οργανικές που εμφανίζονται με την μορφή ασθενειών. Αυτές έρχονται για να μας θυμίσουν την παράλειψή μας προς τους Νόμους για να επανορθώσουμε και να ακολουθήσουμε την ορθή πορεία, αν φυσικά το θέλουμε. Καμμία ανώτερη δύναμη δεν επεμβαίνει στην ελεύθερη βούλησή μας, διότι είναι παράβαση Συμπαντικού Νόμου.

Όταν όμως δεν θέλουμε να αντιληφθούμε την παράβασή μας, τότε η ασθένεια συνεχίζεται, ως φυσικά ως τιμωρία, αλλά ως συνεχής υπενθύμιση. Οι Νόμοι δεν πρέπει να παραβαίνονται. Ο Σωκράτης, παράδειγμα προς μίμηση, ενώ δικάστηκε “άδικα”, δεν άκουσε τις προτροπές να φυγαδευτεί από την πόλη του, διότι θα παρέβαινε τους Νόμους. Αν δεν τηρούμε τους Νόμους και τις πινακίδες του ΚΟΚ (κώδικα οδικής κυκλοφορίας) δεν θα φτάσουμε στον προορισμό μας. Όλα υπόκεινται στους Νόμους και ξύπνια Συνείδηση μας οδηγεί σωστά σαν φάρος. Να γιατί πρέπει να την ξυπνήσουμε, για να φτάσουμε στην Έξοδο γρήγορα και με ασφάλεια.

Στην πορεία μας αυτή προς την Έξοδο, θα πρέπει να θυμόμαστε τα λόγια του Χριστού “ζήτα για να σου δοθεί”, “χτύπα για να σου ανοίξουν”, διότι χωρίς επικοινωνία, χωρίς βοήθεια “άνωθεν” δεν μπορούμε να προχωρήσουμε ούτε βήμα.

Και κλείνοντας, να θυμηθούμε την ρήση “ο καλός ο καπετάνιος στην φουρτούνα φαίνεται”. Για να γίνει καλός καπετάνιος όμως και να το αποδείξει στην φουρτούνα θα πρέπει να “δοκιμαστεί” πρώτα. Δοκιμασίες είναι λοιπόν τα εμπόδια και οι δυσκολίες της ζωής μας για να γίνουμε καλοί καπετάνιοι, διότι στην Έξοδο και για την συνέχεια της πορείας της Ανθρωπότητας χρειάζονται καλοί, σωστοί, και γεμάτοι Αγάπη καπετάνιοι.

Αν στόχος μας είναι να φτάσουμε στην Έξοδο στην ώρα μας, πρέπει να ξεκινήσουμε τώρα να δουλεύουμε με τις Αρχές της καρδιάς μας και με επιβλέποντα την ξύπνια Συνείδηση.

Το αύριο θα μας φέρει “αύριο” στην Φωτεινή Έξοδο.

Έλα στην θέση μου

Έλα στην θέση μου

Γράφει ο Δημήτρης Φιλιππίδης

Εύκολο να το λες, δύσκολο έως αδύνατο να το κάνεις πράξη. Και είναι δύσκολο για έναν κυρίως λόγο, ότι προσπαθούμε να το εφαρμόσουμε με τον νου μας.

Ο νους μας είναι ένα εργαλείο που «κάποιοι», μέσα μας, το χρησιμοποιούν. Είναι κάτι σαν τον επεξεργαστή και το πληκτρολόγιο του υπολογιστή μας. Ανάλογα με το ποιος τα χειρίζεται και τι επιδιώκει, έχουμε και τα αποτελέσματα, τα οποία όμως πρέπει να είναι ήδη καταχωρημένα στην μνήμη.

Στην θέση του άλλου μπορούμε να μπούμε με το φυσικό σώμα ίσως, αλλά η δράση του νου, των συναισθημάτων, των κινήσεων μας, θα είναι διαφορετικά, διότι δεν μπορούμε να αντιληφθούμε όλες τις λογικές και συναισθηματικές παραμέτρους του άλλου. Για να το καταφέρουμε αυτό θα πρέπει να μπορούμε να δούμε και να «διαβάσουμε» τον εσωτερικό του κόσμο, πχ την αύρα του, κάποια τουλάχιστον τσάκρας του, κα.

Βλέποντας δηλαδή μόνο την βιτρίνα, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι έχει μέσα το κατάστημα. Αντιλαμβανόμαστε το περίπου, διότι η βιτρίνα είναι μία «μάσκα» και η μάσκα τις περισσότερες φορές δεν δείχνει την αλήθεια. Ξέρουμε από την ζωή ο καθένας μας, ότι η μάσκα πάντα κάτι κρύβει.

Ας μην μείνουμε στους πολιτικούς διότι εκεί η μάσκα είναι μόνιμη κατάσταση που αλλάζει κατά το δοκούν. Εδώ και στον πιο απλό άνθρωπο, μπορούμε να διαπιστώσουμε χρήση μασκών.

Πώς μπορούμε να μην χρησιμοποιούμε μάσκες;;;

Μα, θα πρέπει να είμαστε αληθινοί!!!!! Και τί είναι αληθινό μέσα μας, και ποιο είναι το ψεύτικο ή αυτό που αλλάζει απόψεις, δράσεις;;;

Τα ελαττώματά μας, ΟΛΑ, δημιουργούν την ανάγκη μάσκας, διότι θέλουν να κρύβονται. Και λέω όλα, διότι και να θέλουμε να δικαιολογήσουμε κάποια, όπως πχ τον εγωισμό, που κάποιοι λένε ότι είναι καλός, στην πορεία διαπιστώνουν ότι δημιουργεί κι αυτός προβλήματα. Ένα κριτήριο εύκολο στην χρήση είναι: ότι μας δημιουργεί ΦΟΒΟ είναι αρνητικό μέσα μας.

Ενώ αντίθετα η Αγάπη, η Γαλήνη, η Ειρήνη μέσα μας δεν δημιουργούν κανέναν φόβο. Μας οδηγούν “σε άλλη διάσταση” και σκέψης και πράξης.

Ένας άνθρωπος “με ανοιχτή καρδιά” μπαίνει πολύ πιο εύκολα στην θέση του άλλου. Μπορεί να τον καταλάβει, να του συμπαρασταθεί σωστά και να τον βοηθήσει ουσιαστικά.

Ένα άλλο κριτήριο, εκτός του φόβου, είναι η “ξύπνια συνείδηση”, που μας είναι αναγκαία για να κατανοούμε τα πάντα γύρω μας καλύτερα. Έχει άμεση σχέση με το Γνώθι Σεαυτόν των προγόνων μας και την εύρεση του “διαμαντιού” μέσα μας.

Ας μην παιδευόμαστε να κατανοήσουμε τον άλλον με τον νου. Χαμένος κόπος. Η ανοιχτή καρδιά, που είναι και ο “ναός του σώματός μας” είναι το εργαλείο της κατανόησης και της αλήθειας.

Η παρατήρηση του εαυτού μας θα μας το επιβεβαιώσει εύκολα αυτό. Αρκεί να θελήσουμε να δούμε την αλήθεια μας.

Ο τολμών νικά.

Ο δρόμος προς την Ανάσταση

Ο δρόμος προς την Ανάσταση

Γράφει ο Δημήτρης Φιλιππίδης

Δεν υπάρχει Ανάσταση χωρίς Γολγοθά, λέει ο Καζαντζάκης. Η Ανάσταση είναι ο στόχος κι ο Γολγοθάς το μέσον, η διαδρομή, η διαδικασία.

Εμείς όμως που βρισκόμαστε; Τι σκεφτόμαστε και ποιος είναι ο στόχος και ο σκοπός μας; Έχουμε σαν στόχο και απώτερο σκοπό την Ανάσταση ή βλέπουμε μόνο τον Γολγοθά μας και μένουμε προσκολλημένοι στην διαδικασία της διαδρομής; Τα εμπόδια τις περισσότερες φορές γίνονται ο σκοπός και ο στόχος της ζωής μας και ξεχνάμε το φως στο βάθος της διαδρομής μας. Ξεχνάμε το τι μας περιμένει στο τέρμα του δρόμου και επαναπαυόμαστε στην προσκόλληση των «εμποδίων» που συναντάμε στον δρόμο μας.

Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές μένουμε προσκολλημένοι στην «λακκούβα» που συναντήσαμε, κοκορευόμαστε για το πώς την υπερπηδήσαμε, πώς την υπερνικήσαμε και να θεωρούμε ότι κάναμε κάτι.

Ξεχάσαμε, όπως η καθημερινότητά μας δείχνει, τον αληθινό στόχο μας. Χάσαμε το δρόμο και αρχίσαμε να δημιουργούμε νέους στόχους, νέες πραγματικότητες. Βλέπουμε πλέον μόνο τις γύρω λακκούβες κι όχι το δρόμο. Χάσαμε την πραγματικότητα και δημιουργήσαμε ένα νέο κόσμο, μια νέα «πραγματικότητα», η οποία στέκει πολλή μακριά από την αλήθεια.

Αυτό το σκηνικό επαναλαμβάνεται και τις ημέρες αυτές. Ενώ ακολουθούμε και συμμετέχουμε στον Γολγοθά του Ιησού, δεν συμμετέχουμε στην Ανάσταση. Συμμετέχουμε στις λακκούβες και λίγο στο δρόμο αλλά μένουμε εκεί και χάνουμε την Ανάσταση, που είναι και ο στόχος, «η νίκη του Θείου στην ύλη».

Αν αναλογισθούμε την συμμετοχή μας στα «δρώμενα» της Μ. Εβδομάδας, θα διαπιστώσουμε μια προσήλωση πέντε ημερών στο Γολγοθά, στα Θεία Πάθη και μόνο 15 λεπτά στην Ανάσταση.

Φθάσαμε, αναφέρομαι στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας μας, να έχουμε ταυτίσει την Ανάσταση με την λήψη του Αγίου Φωτός, το φιλί της Αγάπης, (διαδικασία 15΄), και μετά; Μετά μαγειρίτσα, αυγά κόκκινα, αρνί, φαγητό, γλέντι. Ότι δηλαδή θέλει το σώμα, το εγώ μας. Μένουμε στις λακκούβες και χάνουμε το Υπέρτατο. Εκτελούμε τα θέλω του εγώ, του σώματος κι όχι του πνεύματος.

Φτάσαμε στο σημείο αυτό διότι βλέπουμε το στόχο μας κατεβαίνοντας πολύ χαμηλά, στη λάσπη του δρόμου, πολύ χαμηλά, στο επίπεδο του δρόμου. Απ’ εκεί δεν μπορούμε να δούμε μακριά. Δεν μπορούμε να δούμε όλο το δρόμο κι έτσι ξεχνάμε το τέρμα του, την Ανάσταση.

Μένουμε στα Πάθη και μάλιστα τόσο τοπικά, τόσο περιορισμένα, που δημιουργούμε ένα καινούριο κόσμο, που τον κάνουμε την νέα μας πραγματικότητα, την νέα αλήθεια μας και σ’ αυτόν αναζητάμε την ολοκληρωμένη μας πορεία.

Ποιος θα μας ξεκολλήσει; Ποιος θα μας βγάλει από εκεί; Ποιος θα μας σηκώσει ψηλά για να δούμε όλο το δρόμο, όλη την αλήθεια και να αναπροσδιορίσουμε την πορεία μας;

Σίγουρα φράσεις όπως «Πατέρα μου γενηθήτω το θέλημά σου» μας δίνουν προβληματισμό, μας δίνουν ευκαιρίες για βαθιά σκέψη. Μας δίνουν ευκαιρίες να σηκωθούμε μόνοι μας.

Μπορεί να μας δώσει το ξεκόλλημα μια βαθιά μελέτη της διαδικασίας των ημερών. Μια μελέτη της πορείας του Ιησού στα Πάθη, στο Γολγοθά αλλά και στην Ανάσταση. Διότι, ναι μεν η Ανάσταση έρχεται μέσα από τα πάθη και το Γολγοθά, αλλά η Ανάσταση σαν αναγέννηση, σαν νίκη του Θείου επί της ύλης, σαν επίτευξη του σκοπού της ζωής, είναι που έχει την αξία.

Και όπως στον εργαζόμενο ο μισθός δεν δίδεται χαριστικά αλλά σαν ανταπόδοση, έτσι και για την Ανάσταση χρειάζεται η διαδρομή, η διαδικασία, τα πάθη του καθενός για να έρθει σαν ανταπόδοση η Ανάσταση.

Χρειάζεται λοιπόν να επαναπροσδιορίσουμε την δική μας Ανάσταση, τον δικό μας στόχο και φυσικά την δική μας πορεία στη ζωή και τον λόγο ύπαρξής μας. Η ευκαιρία είναι μπροστά μας και μπορούμε να την εκμεταλλευτούμε.

Η εποχή του υδροχόου

Η εποχή του Υδροχόου και τα προβλήματα της

Μία φράση η οποία στις μέρες μας ακούγεται πάρα πολύ και σε διάφορους κύκλους, είτε επιστημονικούς - ψυχολογικούς, είτε αστρολογικούς- αποκρυφιστικούς.

Όταν ακούγεται αυτή η έκφραση, αμέσως στο νου μας σχηματίζεται η αίσθηση κάποιας χρονικής περιόδου.

Μα, ποια ακριβώς είναι αυτή, ποίος την όρισε, γιατί δόθηκε αυτή η ονομασία, είναι πράγματα τα οποία συνήθως δεν τα γνωρίζουμε. Γι' αυτό, ας προσπαθήσουμε να δούμε τι ακριβώς σημαίνει Εποχή του Υδροχόου από κάθε άποψη και ας αρχίσουμε από την καθαρά επιστημονική- αστρονομική έννοια.

Λόγω της κλίσης του άξονα της Γης και της κίνησής της έχουμε μία μετάπτωση των Ισημεριών. Δηλαδή, στις 21 Μαρτίου οι αστρονόμοι δεν βλέπουν τον ήλιο να μπαίνει στον Κριό αλλά τον βλέπουν στον σχηματισμό του Υδροχόου. Κάθε 2.164 χρόνια μεταφερόμαστε κι ένα ζώδιο πριν.

Η εποχή μας έχει κάποια χαρακτηριστικά που δεν αμφισβητούνται. Κατ’ αρχήν την 4^η Φεβρουαρίου 1962 μπήκαμε στην εποχή του Υδροχόου και η οποία εποχή θα πάει μέχρι το 4.126 μ.Χ. Εκείνη την ημέρα, στο μεσουράνημα (4/2/1962) είχαν συγκεντρωθεί οι 7 κύριοι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος στο ζώδιο του Υδροχόου. Στο “συμβούλιο” αυτό δεν συμμετείχαν οι 3 νεοανακαλυφθέντες (Ουρανός, Ποσειδών, Πλούτων).

Από τότε, άρχισαν επαναστάσεις, επαναστάσεις κίτρινες, κόκκινες, πράσινες και γενικά ο κόσμος άρχισε να αλλάζει νοοτροπία.

Επίσης η επανάσταση έφτασε και στην αναξιοπιστία των κυβερνόντων γενικά και στην αυστηρή κριτική των όσων αυτοί κάνουν.

Οι καιρικές συνθήκες διαφοροποιήθηκαν, και στις ημέρες μας είναι τόσο απρόβλεπτες που κάποιες φορές τρομάζουν και κάποιες κάνουν τους μετεωρολόγους να φαίνονται ανίδεοι.

Οι άνθρωποι χάσαμε τις ηθικές αξίες μας, ξεχάσαμε την ανθρωπιά μας και μας κυριάρχησε το χρήμα που φτάσαμε να το θεωρούμε «ανώτερη δύναμη».

Είναι όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά της εποχής του Υδροχόου;;

Όχι, είναι και χαρακτηριστικά και μάλιστα πολύ έντονα τους τέλους της εποχής των Ιχθύων. Διότι όπως λέει κι ο λαός “η πιο σκοτεινή στιγμή του 24ώρου είναι λίγο πριν ξημερώσει. Η πιο σκοτεινή, η πιο κακή στιγμή, της κάθε εποχής είναι όταν τελειώνει η μία και αρχίζει η άλλη. Εκεί βρισκόμαστε τώρα.

Και μέσα σ’ όλα αυτά έρχονται τα ερωτήματα και οι αμφισβητήσεις.

Που είναι ο Θεός αγάπης και γιατί τα επιτρέπει όλα αυτά;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Θεός είναι και Δίκαιος και δεν αφήνει να συνεχίζουμε επ’ αόριστον την παράβαση των Νόμων του.

Μας έδωσε την Νοημοσύνη και την Ελεύθερη Βούληση και μας επιτρέπει την κάθε στιγμή να επιλέγουμε ανάλογα. Ανάλογα όμως με ΤΙ;;

Ανάλογα με τα ΘΕΛΩ μας ή ανάλογα με την καθοδήγηση της συνείδησής μας; Την ακούμε άραγε ποτέ αυτήν.

Διαπιστώνουμε καθημερινά ότι η ανθρωπότητα οδηγείται από το κακό στο χειρότερο. Ελπίζουμε να την αλλάξει ποιός, πώς και γιατί;

Ανά διαστήματα ο Δημιουργός ή όπως τον ονομάζει ο καθένας μας, μας στέλνει αγγελιοφόρο να μας θυμίσει τον σκοπό της ύπαρξής μας και να μας δείξει τον δρόμο. Κι εμείς, “καλά περνάμε βρε αδελφέ, άστα αυτά γι’ αργότερα”.

Κάθε συμβάν στη ζωή μας έχει μια αιτία και η αιτία φέρνει το αποτέλεσμα. Τίποτε δεν γίνεται επειδή «έτυχε».

Στην Αγία Γραφή για παράδειγμα, το πρώτο βιβλίο, η Γένεσις, μας μιλά για την δημιουργία του κόσμου. Τα άλλα τρία – Λευιτικό, Αριθμοί, Δευτερονόμιο – αναφέρονται στους Νόμους που πρέπει να εφαρμόζουμε για να υπάρχει αρμονία στον πλανήτη και στο ηλιακό μας σύστημα. Και στο πέμπτο, την Έξοδο, αναφέρεται ο τρόπος για να επιστρέψουμε στην Πηγή από την οποία ξεκινήσαμε.

Δεν μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι αν δεν μάθουμε να βλέπουμε την ζωή μέσα από την πραγματικότητα της. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε από στιγμή σε στιγμή έχοντας ισχυρή θέληση και πειθαρχία.

Έχουμε ανάγκη να συντηρήσουμε το σώμα μας αλλά και την ψυχή μας.

Το σώμα μας έχει ανάγκη από σωστή τροφή, από ισχυρή τροφή, από αποτοξινωτική τροφή (*).

Η Ψυχή μας έχει ανάγκη από εξάλειψη όλων αυτών των ψυχικών προβλημάτων που μας αναστατώνουν, που μας δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα, που παίρνουν εξωτερικά φαινόμενα και τα κάνουν ατομικά προβλήματα, ατομικά και σωματικά προβλήματα.

Ένα σημείο που χρειάζεται προσοχή είναι «το αν ζούμε σε αρμονία με τους κοσμικούς νόμους.

Κοινωνία, συστήματα, έχουν διαλυθεί, το ίδιο και η οικογένεια. Γιατί;

Πρέπει να βρούμε λύσεις, αλλά δεν μπορούμε να τις περιμένουμε από τους άλλους, ούτε προσπαθώντας να βελτιώσουμε την ζωή των άλλων. Αλλάζουμε τον εαυτό μας και έτσι συμβάλλουμε στην βελτίωση και των επόμενων γενεών.

Ο Υδροχόος είναι ζώδιο του αέρα. Η πρώτη επίδραση είναι ότι επιστήμη και τεχνική προσανατολίζονται στην κυριαρχία του αέρα και του διαστήματος, των τηλεπικοινωνιών, τηλεόρασης, αεροπλάνων, πυραύλων.

Αλλαγές ήδη έχουμε πάρα πολλές, από την 4^η Φεβρουαρίου 1962. Η επίδραση του Κρόνου και του Ουρανού που έχουν το σπίτι τους στον Υδροχόο είναι: του Κρόνου που υποβάλει σε δοκιμασίες, παρακωλύει, παραλύει και του Ουρανού που δημιουργεί συγκρούσεις, ατυχήματα, εκρήξεις και ό,τι είναι απότομο και βίαιο. Όλα τα είδη εκρήξεων είναι κάτω από την πλανητική επιρροή του Ουρανού: εκρήξεις φυσικές (βόμβες υδρογόνου, ατομικές) και εκρήξεις ψυχικές (όλα τα απελευθερωτικά κινήματα). Φέρνει μεγάλες ρήξεις.

Τώρα λοιπόν όλος ο κόσμος υποχρεώνεται να αποφασίσει να εργαστεί ή όχι στην ιδέα της αδελφότητας. Τώρα άνοιξε μία νέα εποχή, η εποχή της αληθινής γνώσης.

Θα μεταμορφωθεί ξαφνικά η ανθρωπότητα; Όχι, οι δυνατότητες αλλάζουν. Θα έρθουν κύματα βοήθειας αλλά μόνο γι’ αυτούς που θέλουν να μεταμορφωθούν. Δεν θα μας επιβάλουν την σοφία.

Το ξεκίνημα της νέας εποχής χαράσσει νέες πορείες στο Πνευματικό μας ταξίδι και επίσης ανακοινώνει τη δύση μιας φυλής που έζησε περιμένοντας καλύτερους καιρούς, χωρίς να κατανοεί, ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει καλύτερο αν δεν αλλάξουμε συμπεριφορά.

Η Άρια φυλή οδηγείται στο τέλος της, όπως έγινε και με την Ατλάντια και αυτήν της Λεμουρίας. Καταστράφηκαν διότι το κακό, το αρνητικό, ξεπέρασε κάποια όρια. Το ίδιο και η δική μας φυλή. Ξεπέρασε σε κακία, μίσος, αρνητικότητα κάθε προηγούμενη. Και επειδή οι συμπαντικοί Νόμοι δεν αλλάζουν, θα έχουμε σαν εξέλιξη “μία από τα ίδια”.

Μέχρι τότε όμως θα αυξάνουν οι ψυχολογικές πιέσεις, οι κοινωνικές, οι οικογενειακές, τα νοσήματα, κλπ. Ήδη η αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου ανεβαίνει γεωμετρικά παρά το ότι η ιατρική επιστήμη προχωρά. Τα ψυχολογικά προβλήματα γίνονται όλο και πιο αδιέξοδα.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα δημιουργούν ανικανότητα να αμυνθούμε στους ψυχικούς εχθρούς του εαυτού μας.

Όταν ο άνθρωπος καταβυθίζεται στους διανοητικούς συλλογισμούς του και σε συναισθηματικές αμφιταλαντεύσεις, εικασίες, υποθέσεις και τα άραγε, τότε πέφτει ασυναίσθητα θύμα ασθενειών βιολογικά ανύπαρκτων.

Κανονικά, το σώμα αντιτίθεται στην εργασία την οποία πραγματοποιούμε, εκπληρώνοντας το ρόλο του διαβόλου.

Το μοναδικό φάρμακο που θεραπεύει το άγχος και τις νευρικές διαταραχές είναι η ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ.

Νωρίς το βράδυ (στις 9) ύπνο και το ξύπνημα να είναι φυσικό, χωρίς ξυπνητήρι.

Διατροφή ισορροπημένη.

Εκτόνωση θετικών ιόντων (γείωση)

Περίπατοι με βαθιές αναπνοές, αναπνοές που συγκρατούν τον αέρα. Να καθόμαστε κοντά σε μεγάλες υπαίθριες φωτιές, λαμβάνοντας αρνητικό ιονισμό, να κολυμπάμε στις θάλασσες, στα ποτάμια, ξυπόλυτοι στην φύση, να θαβόμαστε στην άμμο

Πίσω από την ασθένεια κρύβεται μια θεραπεία της ψυχής, ένα μάθημα.

Είναι αναγκαίο να ζούμε σε ειρήνη με τον εαυτό μας.

Την σήμερον ημέρα είναι λυπηρό να βλέπουμε ότι οι άνθρωποι θέλουν να έχουν συσσωρευμένες δογματικές γνώσεις για να μπορούν να υπερέχουν στην κοινωνία η οποία απαιτεί το αυτό.

Πολλοί έχουν απορρίψει την βιωματική γνώση, μη έχοντας πλέον ενδιαφέρον για έρευνα.

Η αυτογνωσία είναι το μοναδικό εργαλείο μέσω του οποίου μπορούμε να χρησιμοποιούμε για να απαλλαγούμε από μια διαστροφή που καταστρέφει την ύπαρξή μας.

Στις 4/2/1962 άρχισε μια νέα εποχή.

Η τρομερή ώρα έχει φθάσει και δεν μπορούμε να παραμείνουμε αδιάφοροι.

Ο Υδροχόος φέρνει φοβερούς κατακλυσμούς.

Η Αποκάλυψη διαιρείται σε τρία μέρη: 1ο Ο Γιος του Ανθρώπου, (διδάσκει το μονοπάτι της κόψης του ξυραφιού), 2ο το Σφραγισμένο Βιβλίο, (διαπραγματεύεται τους χρόνους του τέλους) και το 3ο η Νέα Ιερουσαλήμ (μας πληροφορεί για την μελλοντική ζωή).

Αποκ. 3/14-16 “οι χλιαροί και οι ψυχροί θα ξεραστούν από το στόμα μου”.

Αποκ.6. 14 οι αλλαγές για την 6η φυλή.

Αποκ 16. 12 6ος άγγελος Ζαχαριήλ έριξε την φιάλη του στον Ευφράτη

Αποκ 21. 1+ αναφέρεται στην 6η φυλή

Με θεωρίες δεν γεννιέται κανένας

(*)Υπερτροφές: βασιλικός πολτός, μέλι, γύρη, ανανάς, κρεμμύδι, σκόρδο, λεμόνι, σπαράγγια, μπρόκολα, μήλα, πράσινα χόρτα, κάστανα, φουντούκια, καρύδια, αμύγδαλα, φιστίκια, ελαιόλαδο, μπακαλιάρος, σολομός, αντζούγιες, σκουμπρί, σαρδέλες, ρόδια, παντζάρια, μύρτιλα, φραγκοστάφυλα, αγκινάρες, σπαράγγια, κυδώνια, αβοκάντο, χουρμάδες, πικρά χόρτα, γλυκοπατάτα, σπανάκια, σέσκουλα, σπιρουλίνα, φυσικό κακάο, καρύδα, σταφύλια, κάρδαμο, βασιλικός, μαϊντανός, πιπερόριζα, φακές, μαύρα φασόλια, μαύρο ρύζι, θαλασσινά φύκια, κάσιους, κανέλα, σύκα, άγρια μανιτάρια, σόγια (μη γενετικά τροποποιημένη), κουκουνάρι, λιναρόσπορος, σουσάμι, φραγκόσυκα, γονιμοποιημένα χωριάτικα αυγά, γιαούρτι, φυσική μαγιά και ότι έχει προέλθει από ζύμωση.

Λουτροθεραπεία, άμμος, πρανικές ασκήσεις, ηλιοθεραπεία, προσευχή,  διαλογισμός, το να μάθουμε να συγχωρούμε, να παρηγορούμε τον θλιμμένο.

ΠΑΝΤΑ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

ΠΑΝΤΑ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Πόσο δύσκολο είναι να σταθούμε στον καθρέφτη και να "παρατηρήσουμε σε βάθος" τον εαυτό μας;

Γιατί πάντα αντιλαμβανόμαστε μόνο ότι υπάρχει ΠΕΡΑ από την μύτη μας; 

Δεν είναι τεχνική αδυναμία του ανθρώπου. Είναι εσκεμμένη ασυνειδησία επειδή ακριβώς δεν έχουμε και δεν θέλουμε να αποκτήσουμε το ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ.

Για ότι μας συμβαίνει, για οτιδήποτε λανθασμένο κάνουμε, πάντα μα πάντα την ευθύνη την φορτώνουμε σε κάποιον άλλον. "Ναι, εγώ το έκανα αλλά ...", και αυτό το αλλά μας δίνει την αλλαγή πορείας για να ρίξουμε την ευθύνη σε κάποιον άλλο.

Δεν έχουμε το θάρρος να δούμε μέσα μας, να κατανοήσουμε την δική μας δράση και να αποδεχθούμε το λάθος μας. Γιατί άραγε; 

Τί ή ποιός μας εμποδίζει να κοιτάξουμε μέσα μας;

Παρατηρώντας τον εαυτό μας κάποιες στιγμές της ημέρας, θα διαπιστώσουμε ότι συμβαίνουν πολλά εντός μας, τα οποία ούτε καν τα υποψιαζόμαστε. Θυμώνουμε και δεν γνωρίζουμε το τί και το πώς λειτουργεί ο θυμός μέσα μας. Αντιλαμβανόμαστε μόνο τις εκδηλώσεις του νου που λέει: "καλά του έκανες, αφού σε στραβοκοίταξε". 

Το τί κάναμε εμείς πριν, το πώς άρχισε να ανεβαίνει η πίεσή μας και να κοκκινίζουμε, το γιατί ξεστομίσαμε κάποιες κουβέντες και κάναμε κάποιες κινήσεις, ούτε καν μας απασχολεί. Γιατί;

Εμείς δεν τα κάναμε όλα αυτά. Μέσα μας δεν δημιουργήθηκαν κι έδρασαν όλα;

Γιατί υπάρχει μόνο ο άλλος; Εμείς είμαστε ανύπαρκτοι;;

Μέσα μας ζουν κάποιοι ενοικιαστές, που τρώνε τζάμπα, που διαμένουν με την άδειά μας, που γιγαντώνονται και μας κάνουν ότι θέλουν. Αυτοί οι ενοικιαστές είναι τα ελαττώματά μας, τα εγώ μας, τα δαιμόνια, που όπως είπε και ο Ιησούς "είναι μυριάδες".

Αυτοί οι τζαμπατζήδες ενοικιαστές μας χειρίζονται τον νου μας και καταφέρνουν έτσι να κρύβονται ή να δικαιολογούν κάθε τους πράξη. Έτσι παραμένουν αφανείς ενοικιαστές μέσα μας και "για όλα φταίνε οι άλλοι".

Και ενώ δεν έχουμε κανέναν έλεγχο στον ΕΑΥΤΟ μας, δηλώνουμε ξύπνιοι, βεβαιώνουμε ότι είμαστε συνειδητοί και βάζουμε μέχρι και το χέρι μας στην φωτιά ότι γνωρίζουμε τον εαυτό μας. 

Πώς δημιουργείται ο θυμός λοιπόν; Ας μου πει κάποιος ξύπνιος, κάποιος συνειδητός, κατά τις δηλώσεις του. Να γιατί η σημερινή κοινωνία, η σημερινή ανθρωπότητα έφτασε σ' αυτά τα χάλια. γεμίσαμε ξύπνιους και συνειδητούς, ενώ η πλειονότητά μας, το 99,99% είμαστε κοιμισμένοι σε εγρήγορση.

Να γιατί δεν ακούμε την αλήθεια όταν δεν μας συμφέρει. Να γιατί ξεχάσαμε τις πραγματικές αξίες της ζωής. να γιατί ξεχυλίσαμε από κακία και πλέον δεν μαζευόμαστε. Και όλα αυτά πού μας οδηγούν; Σ' έναν δρόμο χωρίς επιστροφή που οδηγεί αποδεδειγμένα στην καταστροφή μας. 

θα καταστραφούμε κι εμείς αλλά "θα φταίνε οι ΑΛΛΟΙ". 

Και μόνο σαν σκέψη υποτιμάμε την νοημοσύνη μας. 

Ας αυτοπαρατηρηθούμε κι ας προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε το τί γίνεται μέσα μας, ποιός μας κυβερνά, κι αν λειτουργούμε σαν μαριονέτες. 

Έχουμε περιθώριο να ξυπνήσουμε και να αντιδράσουμε. Πάντα υπάρχει χρόνος όταν υπάρχει ΘΕΛΗΣΗ. Διαφορετικά, ας αφεθούμε στον "ύπνο μας" και ας ακολουθούμε την μίζερη ζωή μας.

Ο καθένας μας όπως στρώνει, κοιμάται.

Η εποχή του Υδροχόου και τα προβλήματά της

Η εποχή του Υδροχόου και τα προβλήματα της

Μία φράση η οποία στις μέρες μας ακούγεται πάρα πολύ και σε διάφορους κύκλους, είτε επιστημονικούς - ψυχολογικούς, είτε αστρολογικούς- αποκρυφιστικούς.

Όταν ακούγεται αυτή η έκφραση, αμέσως στο νου μας σχηματίζεται η αίσθηση κάποιας χρονικής περιόδου.

Μα, ποία ακριβώς είναι αυτή, ποίος την όρισε, γιατί δόθηκε αυτή η ονομασία, είναι πράγματα τα οποία συνήθως δεν τα γνωρίζουμε. Γι' αυτό, ας προσπαθήσουμε να δούμε τι ακριβώς σημαίνει Εποχή του Υδροχόου από κάθε άποψη και ας αρχίσουμε από την καθαρά επιστημονική- αστρονομική έννοια.

Λόγω της κλίσης του άξονα της Γης και της κίνησής της έχουμε μία μετάπτωση των Ισημεριών. Δηλαδή, στις 21 Μαρτίου οι αστρονόμοι δεν βλέπουν τον ήλιο να μπαίνει στον Κριό αλλά τον βλέπουν στον σχηματισμό του Υδροχόου. Κάθε 2.164 χρόνια μεταφερόμαστε κι ένα ζώδιο πριν.

Η εποχή μας έχει κάποια χαρακτηριστικά που δεν αμφισβητούνται. Κατ’ αρχήν την 4^η Φεβρουαρίου 1962 μπήκαμε στην εποχή του Υδροχόου και η οποία εποχή θα πάει μέχρι το 4.126 μ.Χ. Εκείνη την ημέρα, στο μεσουράνημα (4/2/1962) είχαν συγκεντρωθεί οι 7 κύριοι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος στο ζώδιο του Υδροχόου. Στο “συμβούλιο” αυτό δεν συμμετείχαν οι 3 νεοανακαλυφθέντες (Ουρανός, Ποσειδών, Πλούτων).

Από τότε, άρχισαν επαναστάσεις, επαναστάσεις κίτρινες, κόκκινες, πράσινες και γενικά ο κόσμος άρχισε να αλλάζει νοοτροπία.

Επίσης η επανάσταση έφτασε και στην αναξιοπιστία των κυβερνώντων γενικά και στην αυστηρή κριτική των όσων αυτοί κάνουν.

Οι καιρικές συνθήκες διαφοροποιήθηκαν, και στις ημέρες μας είναι τόσο απρόβλεπτες που κάποιες φορές τρομάζουν και κάποιες κάνουν τους μετεωρολόγους να φαίνονται ανίδεοι.

Οι άνθρωποι χάσαμε τις ηθικές αξίες μας, ξεχάσαμε την ανθρωπιά μας και μας κυριάρχησε το χρήμα που φτάσαμε να το θεωρούμε «ανώτερη δύναμη».

Είναι όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά της εποχής του Υδροχόου;;

Όχι, είναι και χαρακτηριστικά και μάλιστα πολύ έντονα τους τέλους της εποχής των Ιχθύων. Διότι όπως λέει κι ο λαός “η πιο σκοτεινή στιγμή του 24ώρου είναι λίγο πριν ξημερώσει. Η πιο σκοτεινή, η πιο κακή στιγμή, της κάθε εποχής είναι όταν τελειώνει η μία και αρχίζει η άλλη. Εκεί βρισκόμαστε τώρα.

Και μέσα σ’ όλα αυτά έρχονται τα ερωτήματα και οι αμφισβητήσεις.

Που είναι ο Θεός αγάπης και γιατί τα επιτρέπει όλα αυτά;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Θεός είναι και Δίκαιος και δεν αφήνει να συνεχίζουμε επ’ αόριστον την παράβαση των Νόμων του.

Μας έδωσε την Νοημοσύνη και την Ελεύθερη Βούληση και μας επιτρέπει την κάθε στιγμή να επιλέγουμε ανάλογα. Ανάλογα όμως με ΤΙ;;

Ανάλογα με τα ΘΕΛΩ μας ή ανάλογα με την καθοδήγηση της συνείδησής μας; Την ακούμε άραγε ποτέ αυτήν.

Διαπιστώνουμε καθημερινά ότι η ανθρωπότητα οδηγείται από το κακό στο χειρότερο. Ελπίζουμε να την αλλάξει ποιός, πώς και γιατί;

Ανά διαστήματα ο Δημιουργός ή όπως τον ονομάζει ο καθένας μας, μας στέλνει αγγελιοφόρο να μας θυμίσει τον σκοπό της ύπαρξής μας και να μας δείξει τον δρόμο. Κι εμείς, “καλά περνάμε βρε αδελφέ, άστα αυτά γι’ αργότερα”.

Κάθε συμβάν στη ζωή μας έχει μια αιτία και η αιτία φέρνει το αποτέλεσμα. Τίποτε δεν γίνεται επειδή «έτυχε».

Στην Αγία Γραφή για παράδειγμα, το πρώτο βιβλίο, η Γένεσις, μας μιλά για την δημιουργία του κόσμου. Τα άλλα τρία – Λευιτικό, Αριθμοί, Δευτερονόμιο – αναφέρονται στους Νόμους που πρέπει να εφαρμόζουμε για να υπάρχει αρμονία στον πλανήτη και στο ηλιακό μας σύστημα. Και στο πέμπτο, την Έξοδο, αναφέρεται ο τρόπος για να επιστρέψουμε στην Πηγή από την οποία ξεκινήσαμε.

Δεν μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι αν δεν μάθουμε να βλέπουμε την ζωή μέσα από την πραγματικότητα της. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε από στιγμή σε στιγμή έχοντας ισχυρή θέληση και πειθαρχία.

Έχουμε ανάγκη να συντηρήσουμε το σώμα μας αλλά και την ψυχή μας.

Το σώμα μας έχει ανάγκη από σωστή τροφή, από ισχυρή τροφή, από αποτοξινωτική τροφή (*).

Η Ψυχή μας έχει ανάγκη από εξάλειψη όλων αυτών των ψυχικών προβλημάτων που μας αναστατώνουν, που μας δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα, που παίρνουν εξωτερικά φαινόμενα και τα κάνουν ατομικά προβλήματα, ατομικά και σωματικά προβλήματα.

Ένα σημείο που χρειάζεται προσοχή είναι «το αν ζούμε σε αρμονία με τους κοσμικούς νόμους.

Κοινωνία, συστήματα, έχουν διαλυθεί, το ίδιο και η οικογένεια. Γιατί;

Πρέπει να βρούμε λύσεις, αλλά δεν μπορούμε να τις περιμένουμε από τους άλλους, ούτε προσπαθώντας να βελτιώσουμε την ζωή των άλλων. Αλλάζουμε τον εαυτό μας και έτσι συμβάλλουμε στην βελτίωση και των επόμενων γενεών.

Ο Υδροχόος είναι ζώδιο του αέρα. Η πρώτη επίδραση είναι ότι επιστήμη και τεχνική προσανατολίζονται στην κυριαρχία του αέρα και του διαστήματος, των τηλεπικοινωνιών, τηλεόρασης, αεροπλάνων, πυραύλων.

Αλλαγές ήδη έχουμε πάρα πολλές, από την 4^η Φεβρουαρίου 1962. Η επίδραση του Κρόνου και του Ουρανού που έχουν το σπίτι τους στον Υδροχόο είναι: του Κρόνου που υποβάλει σε δοκιμασίες, παρακωλύει, παραλύει και του Ουρανού που δημιουργεί συγκρούσεις, ατυχήματα, εκρήξεις και ό,τι είναι απότομο και βίαιο. Όλα τα είδη εκρήξεων είναι κάτω από την πλανητική επιρροή του Ουρανού: εκρήξεις φυσικές (βόμβες υδρογόνου, ατομικές) και εκρήξεις ψυχικές (όλα τα απελευθερωτικά κινήματα). Φέρνει μεγάλες ρήξεις.

Τώρα λοιπόν όλος ο κόσμος υποχρεώνεται να αποφασίσει να εργαστεί ή όχι στην ιδέα της αδελφότητας. Τώρα άνοιξε μία νέα εποχή, η εποχή της αληθινής γνώσης.

Θα μεταμορφωθεί ξαφνικά η ανθρωπότητα; Όχι, οι δυνατότητες αλλάζουν. Θα έρθουν κύματα βοήθειας αλλά μόνο γι’ αυτούς που θέλουν να μεταμορφωθούν. Δεν θα μας επιβάλουν την σοφία.

Το ξεκίνημα της νέας εποχής χαράσσει νέες πορείες στο Πνευματικό μας ταξίδι και επίσης ανακοινώνει τη δύση μιας φυλής που έζησε περιμένοντας καλύτερους καιρούς, χωρίς να κατανοεί, ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει καλύτερο αν δεν αλλάξουμε συμπεριφορά.

Η Άρεια φυλή οδηγείται στο τέλος της, όπως έγινε και με την Ατλάντια και αυτήν της Λεμουρίας. Καταστράφηκαν διότι το κακό, το αρνητικό, ξεπέρασε κάποια όρια. Το ίδιο και η δική μας φυλή. Ξεπέρασε σε κακία, μίσος, αρνητικότητα κάθε προηγούμενη. Και επειδή οι συμπαντικοί Νόμοι δεν αλλάζουν, θα έχουμε σαν εξέλιξη “μία από τα ίδια”.

Μέχρι τότε όμως θα αυξάνουν οι ψυχολογικές πιέσεις, οι κοινωνικές, οι οικογενειακές, τα νοσήματα, κλπ. Ήδη η αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου ανεβαίνει γεωμετρικά παρά το ότι η ιατρική επιστήμη προχωρά. Τα ψυχολογικά προβλήματα γίνονται όλο και πιο αδιέξοδα.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα δημιουργούν ανικανότητα να αμυνθούμε στους ψυχικούς εχθρούς του εαυτού μας.

Όταν ο άνθρωπος καταβυθίζεται στους διανοητικούς συλλογισμούς του και σε συναισθηματικές αμφιταλαντεύσεις, εικασίες, υποθέσεις και τα άραγε, τότε πέφτει ασυναίσθητα θύμα ασθενειών βιολογικά ανύπαρκτων.

Κανονικά, το σώμα αντιτίθεται στην εργασία την οποία πραγματοποιούμε, εκπληρώνοντας το ρόλο του διαβόλου.

Το μοναδικό φάρμακο που θεραπεύει το άγχος και τις νευρικές διαταραχές είναι η ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ.

Νωρίς το βράδυ (στις 9) ύπνο και το ξύπνημα να είναι φυσικό, χωρίς ξυπνητήρι.

Διατροφή ισορροπημένη.

Εκτόνωση θετικών ιόντων (γείωση)

Περίπατοι με βαθιές αναπνοές, αναπνοές που συγκρατούν τον αέρα. Να καθόμαστε κοντά σε μεγάλες υπαίθριες φωτιές, λαμβάνοντας αρνητικό ιονισμό, να κολυμπάμε στις θάλασσες, στα ποτάμια, ξυπόλυτοι στην φύση, να θαβόμαστε στην άμμο

Πίσω από την ασθένεια κρύβεται μια θεραπεία της ψυχής, ένα μάθημα.

Είναι αναγκαίο να ζούμε σε ειρήνη με τον εαυτό μας.

Την σήμερον ημέρα είναι λυπηρό να βλέπουμε ότι οι άνθρωποι θέλουν να έχουν συσσωρευμένες δογματικές γνώσεις για να μπορούν να υπερέχουν στην κοινωνία η οποία απαιτεί το αυτό.

Πολλοί έχουν απορρίψει την βιωματική γνώση, μη έχοντας πλέον ενδιαφέρον για έρευνα.

Η αυτογνωσία είναι το μοναδικό εργαλείο μέσω του οποίου μπορούμε να χρησιμοποιούμε για να απαλλαγούμε από μια διαστροφή που καταστρέφει την ύπαρξή μας.

Στις 4/2/1962 άρχισε μια νέα εποχή.

Η τρομερή ώρα έχει φθάσει και δεν μπορούμε να παραμείνουμε αδιάφοροι.

Ο Υδροχόος φέρνει φοβερούς κατακλυσμούς.

Η Αποκάλυψη διαιρείται σε τρία μέρη: 1ο Ο Γιος του Ανθρώπου, (διδάσκει το μονοπάτι της κόψης του ξυραφιού), 2ο το Σφραγισμένο Βιβλίο, (διαπραγματεύεται τους χρόνους του τέλους) και το 3ο η Νέα Ιερουσαλήμ (μας πληροφορεί για την μελλοντική ζωή).

Αποκ. 3/14-16 “οι χλιαροί και οι ψυχροί θα ξεραστούν από το στόμα μου”.

Αποκ.6. 14 οι αλλαγές για την 6η φυλή.

Αποκ 16. 12 6ος άγγελος Ζαχαριήλ έριξε την φιάλη του στον Ευφράτη

Αποκ 21. 1+ αναφέρεται στην 6η φυλή

Με θεωρίες δεν γεννιέται κανένας

(*)Υπερτροφές: βασιλικός πολτός, μέλι, γύρη, ανανάς, κρεμμύδι, σκόρδο, λεμόνι, σπαράγγια, μπρόκολα, μήλα, πράσινα χόρτα, κάστανα, φουντούκια, καρύδια, αμύγδαλα, φιστίκια, ελαιόλαδο, μπακαλιάρος, σολομός, αντζούγιες, σκουμπρί, σαρδέλες, ρόδια, παντζάρια, μύρτιλα, φραγκοστάφυλα, αγκινάρες, σπαράγγια, κυδώνια, αβοκάντο, χουρμάδες, πικρά χόρτα, γλυκοπατάτα, σπανάκια, σέσκουλα, σπιρουλίνα, φυσικό κακάο, καρύδα, σταφύλια, κάρδαμο, βασιλικός, μαϊντανός, πιπερόριζα, φακές, μαύρα φασόλια, μαύρο ρύζι, θαλασσινά φύκια, κάσιους, κανέλα, σύκα, άγρια μανιτάρια, σόγια (μη γενετικά τροποποιημένη), κουκουνάρι, λιναρόσπορος, σουσάμι, φραγκόσυκα, γονιμοποιημένα χωριάτικα αυγά, γιαούρτι, φυσική μαγιά και ότι έχει προέλθει από ζύμωση.

Λουτροθεραπεία, άμμος, πρανικές ασκήσεις, ηλιοθεραπεία, προσευχή, Θεία λειτουργία, διαλογισμός, το να μάθουμε να συγχωρούμε, να παρηγορούμε τον θλιμμένο.