Να ξέρουμε να ζούμε

 

Να ξέρουμε να ζούμε

Ο νους βιάζεται να δώσει απάντηση και μάλιστα θετική. Γιατί;; Μήπως για να καλύψει άγνοια ή μια διαπίστωση που δεν μπορεί να δικαιολογήσει;

Ξέρουμε τελικά να ζούμε ή μήπως ΟΛΑ γύρω μας μάς μιλούν αλλά εμείς δεν ξέρουμε ν’ ακούμε;

Μας μιλά, για παράδειγμα, το σώμα μας, αλλά εμείς συνήθως δεν δίνουμε σημασία γιατί η επιθυμία και ο νους «καπελώνουν» τις προειδοποιήσεις του. Ομάδα από τα τρισεκατομμύρια κύτταρά μας χτυπάει καμπανάκι προσοχής, μέσα μας, αλλά ποιος δίνει σημασία. «Εγώ ξέρω», λέει ο νους.

Ο Θεός δημιούργησε πρώτα το Φως και αυτό προμήθευσε την ουσία της Δημιουργίας. Μήπως ο στόχος των επιλογών μας είναι να οδηγηθούμε κι εμείς προς το Φως, με κάθε μας πράξη, κάθε σκέψη, κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα μας; Κανένας λόγος που προφέρεται δεν μένει χωρίς συνέπειες.

Η λέξη «ευλογώ» σημαίνει, λέω καλά πράγματα, λόγια για το καλό. Αλλά για να λειτουργήσουν θα πρέπει ο άνθρωπος να είναι ανιδιοτελής, να προσπαθεί για την αγνότητα και να προσπαθεί να είναι κύριος του εαυτού του.

Όλα πρέπει να τα ευλογούμε, κάθε τι που αγγίζουμε, που τρώμε, αντικείμενα, όντα, τα πάντα. Να μιλάμε με γλυκύτητα, όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και στα λουλούδια, τα πουλιά, τα δέντρα, τα ζώα. Αρέσκονται τα πνεύματα να συμμετέχουν σε μια θεϊκή εργασία.

Πάμε στο βουνό, στο δάσος, στην θάλασσα. Ας απευθυνθούμε στα δισεκατομμύρια πνεύματα και ας τους ζητήσουμε να δώσουν βοήθεια σε όλους εκείνους που εργάζονται για την αγάπη, το φως, την ειρήνη, για να εγκατασταθεί στην γη το θέλημα του Θεού. Έτσι θα οδηγηθούμε κι εμείς πιο κοντά στο φως. Θα το έχουμε ως προμετωπίδα κάθε στιγμή, σε κάθε τι που κάνουμε, λέμε, αισθανόμαστε.

Όταν τρώμε, ας είμαστε «παρόντες» και ας ζητάμε από την τροφή το καλύτερο αποτέλεσμα, φροντίζοντας όμως να είναι «η υποδοχή της» στο σώμα μας με τις καλύτερες προϋποθέσεις.

Το σημαντικό είναι να γίνει κανείς συνειδητός για να κάνει μια τέλεια ενεργειακή εργασία. Η συσσώρευση πληροφοριών στον σκληρό μας δίσκο –στον εγκέφαλο- δεν είναι αρκετή για να κάνουμε όλα αυτά. Χρειάζεται εφαρμογή, πράξη κι όχι «τα ξέρω όλα αυτά».

Αν αρχίσουμε να τα εφαρμόζουμε, τότε θα δούμε και την δική μας ζωή, την καθημερινότητά μας, να αλλάζει, να διαφοροποιείται η κατανόησή μας, να νοιώθουμε καλύτερα. Θα περπατάμε χαμογελαστοί από ευτυχία, ηρεμία, γαλήνη και θα κάνουμε τους άλλους να απορούν. Εμείς όμως θα ξέρουμε το γιατί.

Το πλησίασμα στο Φως είναι αυτό που μας δίνει «φτερά».

Ας μην είμαστε τσιγκούνηδες και ας λέμε και δυο λόγια για το καλό της ανθρωπότητας. Ας αλλάξουμε νοοτροπία. Έτσι θα ωφεληθούμε πρώτα εμείς. Θα «φωτιστεί» η ζωή μας, θα γαληνέψουν τα κύτταρά στο σώμα μας και όλα, μέσα μας κι έξω μας θα προσπαθούν να δουλέψουν για ένα κοινό στόχο, την εγκαθίδρυση γύρω μας του θελήματος του Πατέρα.

Όμως προσοχή σ’ όλα αυτά γιατί μπορεί να παρασυρθούμε από την αυτοαγάπη ή το να πιστέψουμε ότι «εγώ ο μεγάλος και ο καλός» και να χάσουμε τα αποτελέσματα του έργου που ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις.

Ας λειτουργούμε στην αλήθεια μας, με απλότητα καρδιάς και τίποτε απ’ ότι κάνουμε να μην το θεωρούμε σπουδαίο. Άλλωστε η ειρήνη βρίσκεται σ’ αυτούς που είναι πράοι και ταπεινοί στην καρδιά.

Η εργασία μας προς το Φως θα φέρει την γνώση, την κατανόηση, την ειρήνη και την γαλήνη μέσα μας και γύρω μας.

Η δουλειά μας φέρνει την αλλαγή, την επαλήθευση και το να ξέρουμε να ζούμε.

Δημήτρης Φιλιππίδης 

  20-5-2022

Καλή Υγεία

 

Καλή Υγεία

Ευχόμαστε «καλή Υγεία» παντού και πάντα. Σκεφθήκαμε όμως ποτέ πώς αποκτιέται η καλή υγεία και πώς διατηρείται;;

Είναι άραγε θέμα υγιεινού περιβάλλοντος, υγιεινής διατροφής ή μήπως μπαίνουν και άλλοι παράγοντες κι επηρεάζουν την υγεία μας;;

Διότι αν ήταν θέμα περιβάλλοντος, τότε θα έπρεπε όλοι όσοι ζουν σε ανθυγιεινά περιβάλλοντα να χάνουν την «καλή υγεία» τους. Συμβαίνει αυτό ή μήπως κάποιοι την χάνουν και κάποιοι άλλοι την διατηρούν;; Είναι θέμα διατροφής;; Μα και εδώ εύκολα παρατηρούμε ότι δεν αντιδρούν όλοι με τον ίδιο τρόπο, δεν χάνουν δηλαδή την υγεία τους όταν η διατροφή δεν είναι η καλύτερη. Γιατί κάποιους τους αγγίζουν κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες και κάποιους άλλους όχι;;

Μήπως υπάρχουν και άλλοι παράγοντες «πιο εσωτερικοί» που διαμορφώνουν την κατάσταση της υγείας μας;;

Ξεκινώντας από τα πιο εύκολα να διαπιστωθούν, οδηγούμαστε στην καλή ψυχολογία. Όταν υπάρχει καλή ψυχολογία σε κάποιον λειτουργεί σαν να «φορά πανοπλία». Δεν γίνεται άτρωτος, αλλά έχει αξιοθαύμαστη προστασία στο θέμα της υγείας του.

Ένας άλλος παράγοντας φαίνεται να είναι η πίστη, η Πίστη προς τον Θεό, προς την Θεϊκή Δύναμη. Εδώ μπαίνει όμως και η παράμετρος των πεπραγμένων μας, διότι για να έχει κανείς πίστη σε Θεϊκή βοήθεια θα πρέπει να είναι «καθαρός» με πράξεις απέναντι σ’ Αυτόν από τον οποίο ζητά βοήθεια. Διότι εδώ λειτουργεί η Θεϊκή Δικαιοσύνη και δουλεύει η ζυγαριά των πράξεών μας για να υπάρχει ανταπόδοση. Αν υπάρχει «βεβαρυμμένο» παρελθόν και όχι αξιόπιστη προσπάθεια διόρθωσής μας, που να αποδεικνύεται με πράξεις, τότε πια δικαιοσύνη επικαλούμαστε. Κάποιοι το λένε «Κάρμα», μητρώο πεπραγμένων, αλλά όπως και να το ονομάσουμε, ο καθένας μας γνωρίζει καλά τον δρόμο που ακολουθεί και πώς τον περπατά.

Αυτά δεν είναι λόγια για φοβέρα, διότι ο καθένας μας είναι ο αυστηρότερος κριτής του εαυτού του όταν αφήνει στην άκρη τις δικαιολογίες. Επίσης ένας διορατικός βλέπει την ασθένεια ή το πρόβλημα που έρχεται στο αιθερικό, στο αστρικό και στο νοητικό σώμα, πριν ακόμα παρουσιαστούν τα συμπτώματα στο φυσικό σώμα.

Μήπως λοιπόν η θεϊκή Δικαιοσύνη έρχεται να μας βοηθήσει να διορθώσουμε τα όποια λάθη του παρελθόντος ή την μέχρι πρότινος αδιαφορία μας για τους Θεϊκούς Νόμους αλλά και για τους ανθρώπινους Νόμους;; Διότι, όταν πχ για να πετύχει κανείς επαγγελματικά «πατά» πάνω σε άλλους ανθρώπους με μη νόμιμο τρόπο, με ποιο δικαίωμα ζητά να λάβει τώρα βοήθεια υγείας ή ευνοϊκής εξέλιξης των γεγονότων της ζωής του;;

Με δυο λόγια ας δούμε το τι κάνουμε εμείς για τον εαυτό μας και τους άλλους και μετά ας έχουμε και τις «απαιτήσεις» μας. Χωρίς προσφορά πώς θα υπάρχει ζήτηση που θα εισακουστεί;;

Και για να επανέλθουμε στην υγεία και στο να υπάρχει καλή υγεία, έχουμε υποχρέωση να δουλέψουμε γι αυτήν, να το δείξουμε με έργα αυτό που θέλουμε. Χωρίς «ένσημα» δεν μπορεί να ζητά κανείς επιδόματα, ασφάλιση, σύνταξη ή καλή υγεία.

Κι αν έρχεται στην ζωή και καμιά «καρπαζιά», ας κατανοήσουμε ότι τις περισσότερες φορές μέσα από τις δυσκολίες μαθαίνουμε. Οι τρικλοποδιές, οι δυσκολίες, μας δίνουν ευκαιρία για γνώση, κατανόηση και ίσως αλλαγή πορείας προς το σωστότερο, προς την αλήθεια.

Ας θυμηθούμε τον Απόστολο Παύλο ο οποίος ζήτησε από τον Θεό να του «πάρει» τα σωματικά προβλήματα που είχε για να κάνει το έργο του καλύτερα, όπως ο ίδιος ζήτησε. Και όταν του έγινε κατανοητό ότι αυτά τα προβλήματα τον κρατούσαν «επάγρυπνο» στο έργο του, ζήτησε όχι μόνο να διατηρηθούν αλλά να προστεθούν κι άλλα.

Η Θεϊκή Δικαιοσύνη λειτουργεί για το καλό μας, κι ας μην το κατανοούμε τις περισσότερες φορές. Λειτουργεί για να πράττουμε αυτά που πρέπει, για να έχουμε και «καλή υγεία».

Δεν είναι θέμα τύχης. Κάθε τι έχει τον λόγο του που συμβαίνει. Ας ψάχνουμε το «ΓΙΑΤΙ;» μας συμβαίνει κάτι κι όχι το τι μας συμβαίνει.

Δ. Φ.

01/22

Χριστιανοί χωρίς Αγάπη

 

Χριστιανοί χωρίς αγάπη

Τον Ιησού τον γνωρίζουμε και συνήθως γιορτάζουμε, μόνο, την γέννηση και την Σταύρωσή του. Ξεχάσαμε το έργο του, τις Διδασκαλίες του και το πιο βασικό όλων: «Είναι ΑΓΑΠΗ και ήρθε να μας διδάξει την ΑΓΑΠΗ».

Τις γιορτές του τις κάναμε πανηγύρια και τα περί Αγάπης έμειναν ιστορίες μιας άλλης εποχής, για άλλους ανθρώπους, όχι πια για μας. Εμείς ζούμε σ’ άλλη εποχή, πιο «μοντέρνα» και αυτά είναι ξεπερασμένα.

Δηλώνουμε όμως Χριστιανοί!!!!

Χριστιανοί χωρίς αγάπη στην καρδιά, με το συμφέρον στον νου και την ανθρωπότητα να «ολισθαίνει» και όλοι να το αναγνωρίζουν. Μάλλον δείχνει μια κοινωνία «Ά-λογων», χωρίς λογική όντων.

Κυβερνήτες χωρών δεν σκέφτονται το καλό των λαών τους. Ιερωμένοι, αντί να δημιουργούν αδελφοσύνη, σύμπνοια, μεταξύ των ανθρώπων δημιουργούν αντιπαλότητες, εξ αιτίας ενός ιού.

Πού είναι οι Διδαχές του Μεγάλου Δασκάλου Χριστού;;

Άνθρωποι σταυρώθηκαν, με πρώτο τον Ιησού, εκτελέστηκαν για την Πίστη τους, βασανίστηκαν. Κι όμως τα υπέμειναν όλα γιατί είχαν Αγάπη στην καρδιά τους. Σήμερα, ούτε λοξή ματιά δεν δεχόμαστε.

Κι εμείς θα τρέξουμε να γιορτάσουμε σε μερικές μέρες την γέννηση. Ποιά γέννηση;; Την γέννηση της Αγάπης ή την γέννηση του μίσους και του σκοταδιού;; Το καλό και πλούσιο τραπέζι, η μουσική, ο χορός, το πιοτό, τα ναρκωτικά, είναι για να γλεντάνε τα σκοτάδια μέσα μας.

Δεν γιορτάζουμε έτσι την Αγάπη. Δεν τιμάμε έτσι τον Υιό του Θεού που για χάρη μας πήρε ανθρώπινο σώμα για να μας «ξυπνήσει» και να μας θυμίσει ότι για να ξαναγυρίσουμε στην «πηγή» απ’ όπου ξεκινήσαμε πρέπει να δείξουμε με έργα και την Αγάπη, αλλά και τις Εντολές του Πατέρα. Ναι, τις 10 Εντολές που μάθαμε από το Δημοτικό και μάλλον οι περισσότεροι δεν τηρούμε ΚΑΜΙΑ.

Ποιος δεν είπε λόγια που «σκοτώνουν» σε κάποιον διπλανό του, έχοντας την όποια δικαιολογία; Ποιος δεν έκλεψε, ακόμα και τις ιδέες κάποιου και δεν τις παρουσίασε σαν δικές του; Θυμόμαστε να τιμάμε τους φυσικούς γονείς μας πριν γίνουν φωτογραφίες και να τους το δείχνουμε με πράξεις;;; Θυμόμαστε να τιμάμε τον Θεϊκό μας Πατέρα, να αγαπάμε την Φύση που μας παρέχει την Ζωή;; Ο Ιησούς Χριστός δήλωσε ότι είναι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή.

Ζωή δεν είναι και ο αέρας που αναπνέουμε; Δεν είναι το νερό που πίνουμε; Δεν είναι το ταπεινό χορταράκι που καταστρέφουμε καθημερινά; Σεβόμαστε την ζωή;; Έτσι όπως κανείς δεν είναι ικανός να δώσει την ζωή, δεν πρέπει κιόλας να την αφαιρεί από τίποτα και από κανέναν.

Ψιλά γράμματα θα σκεφθούν κάποιοι. Δεν πειράζει, τα λέω όχι για τους πολλούς, αλλά για τους λίγους που έχουν ακόμη στην καρδιά τους την Θεϊκή φλόγα και δεν είναι «άδεια σπίτια». Ας αναλογιστούν λίγοι, κι ας φροντίσουν να βγει αγάπη από μέσα τους αυτές τις ημέρες.

Ας κάνουν τον πλησίον τους να χαμογελάσει. Αν μπορούν ας τον βοηθήσουν και υλικά. Αλλά κάποιες φορές, μια ματιά αγάπης, ένα γλυκό χαμόγελο, μια κουβέντα συμπαράστασης, παρηγοριάς, ένα άγγιγμα στον ώμο, δίνει Ζωή.

Ας κάνουμε κάτι που ν’ αξίζει, αυτά τα Χριστούγεννα για να τα τιμήσουμε μέσα από την καρδιά μας και να δείξουμε με πράξεις ότι δηλώνουμε Χριστιανοί και είμαστε, έχοντας ΑΓΑΠΗ μέσα μας.

ΔΦ

12/21

Ο Δρόμος

 

Ο Δρόμος

Όποιος διάλεξε την Γνωστική πορεία, διάλεξε έναν δύσκολο δρόμο. Όμως, σ’ αυτόν τον δρόμο το αποτέλεσμα εξαρτάται από εμάς.

Η λέξη Μύηση καθορίζει την αρχή ενός ταξιδιού και πρέπει να είμαστε σίγουροι αν πραγματικά θέλουμε την «Αυτοπραγμάτωση». Η Μύηση είναι ένα δράμα αποκλειστικά πνευματικό, εσωτερικό, που το επιλέξαμε, επειδή θέλουμε να ξυπνήσουμε.

Όποιος επιδιώξει να είναι «μυημένος» μέσω των Χριστικών μυστηρίων πρέπει να προετοιμάζει τον εαυτό του συναισθηματικά, ψυχολογικά και φυσικά και για τον εξωτερικό κόσμο και ότι θα συναντά καθημερινά.

Ο μυημένος δεν αποφεύγει την επαφή με τους άλλους ανθρώπους ή τα γεγονότα, γιατί όλα αυτά είναι για την μάθησή μας. Αυτοί οι άνθρωποι, αυτά τα γεγονότα, κάνουν την λεγεώνα μας να εκδηλωθεί, αλλά και την δική τους. Έτσι ξέρουμε ποιοι είναι, αλλά έχουμε την ευκαιρία να κατανοήσουμε και τον εαυτό μας. Όλοι και όλα λοιπόν αποτελούν μέρος της Μύησής μας και θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι αναπόφευκτα για την εργασία μας. Αν δεν το κατανοούμε αυτό και θέλουμε να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας, να επιτεθούμε στον άλλον, να διαμαρτυρηθούμε, τότε μάλλον επιθυμούμε τα εύκολα μόνο πράγματα και μόνο τους καλούς ανθρώπους που δεν προξενούν πόνο.

Αλλά, μην περιμένετε από τον Θεό να μας δώσει μόνο τα εύκολα πράγματα στην πορεία μας. Να γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρεθούν άνθρωποι που να θέλουν πραγματικά να είναι μυημένοι στα Χριστικά Μυστήρια.

Η μύηση είναι η αρχή ενός δρόμου, όπου πρόκειται να βρούμε πολλά εμπόδια και προβλήματα επειδή αντανακλούν αυτά που έχουμε μέσα μας.

Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι πάρα πολλά από τα εμπόδια που βρίσκουμε στον μυητικό δρόμο να βάζουμε οι ίδιοι. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν;

Το ότι μπήκαμε σε μια δεύτερη κάμαρα δεν σημαίνει ότι είμαστε μυημένοι, απλά επιλέξαμε να αντιμετωπίσουμε έναν εσωτερικό δρόμο. Την μύηση την κερδίζουμε με την συμπεριφορά μας στην καθημερινή ζωή. Εκεί δείχνουμε το τι αξίζουμε. Δηλαδή τα γεγονότα σώζουν ή καταδικάζουν. Αυτό είναι η μύηση. Κάποιος μυείται όταν αρχίζει τον δρόμο του και καταφέρνει να νικάει όλα τα εμπόδια που εμφανίζονται, που συνήθως τα βάζουμε εμείς.

Σ’ αυτόν τον δρόμο συνεχώς πρέπει να επιλέγουμε και για να διαλέγουμε σωστά πρέπει να ξυπνάμε συνείδηση, να δουλεύουμε με τον εαυτό μας και να μάθουμε να ακούμε.

Το ότι σήμερα είμαστε εδώ είναι πολύ σημαντικό. Ότι κάνουμε είναι επειδή το θέλουμε, δεν μας υποχρεώνει κανένας. Έτσι πρέπει να σεβαστούμε και το ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να κάνει ότι θέλει.

Στις ημέρες μας η κοινωνία περιπλέκεται, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από το Πνεύμα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε λευκά πράγματα από τον πλανήτης μας και την ανθρωπότητα. Η Μαύρη Αδελφότητα με την άδεια της Λευκής Αδελφότητας παίρνει όλο και περισσότερο έδαφος στο φυσικό, για να πληρώσει η ανθρωπότητα ένα μεγάλο Κάρμα που έχει ο πλανήτης.

Για να μπορούμε να συνεχίσουμε θα πρέπει να είμαστε πολύ πιστοί και κοντά στο Είναι μας, γιατί αυτό έχει την Δύναμη να μας κρατήσει στον δρόμο. Το Είναι κάνει το θαύμα να μας δίνει κέφι, ενθουσιασμό και να ερχόμαστε στα κέντρα μας.

Και το άλλο είναι να προσπαθούμε να έχουμε σωστή συμπεριφορά όσο γίνεται πιο κοντά στις διδασκαλίες. Όταν κάποιος προσπαθεί να διορθώσει τον εαυτό του και τα λάθη του, προσπαθεί να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

Όλα όμως έχουν ένα κόστος. Πρέπει να πληρώσουμε για όλα. Τίποτα δεν δίδεται ως δώρο. Ζητάμε από τον Θεό να μας σώσει και να μας συγχωρήσει πραγματικά; Και ο Θεός μας ζητά να αναγεννηθούμε, να πεθάνουμε μέσα μας, να θυσιάσουμε τον εαυτό μας για τους άλλους.

Σ’ αυτόν που χτυπά, θα του ανοιχτεί η πόρτα και σ’ αυτόν που ζητά θα του δοθεί.

Έχουμε φυσικό σώμα, έχουμε τις πιο δυνατές διδασκαλίες, έχουμε Λουμισιάλ, έχουμε ΝΜΜ, έχουμε Δασκάλους με φυσικό σώμα. Τι άλλο θέλουμε;

Ο Θεός μας τα έδωσε όλα αυτά, δεν ξέρουμε για πιο λόγο.

Εμείς τι θα κάνουμε; Η απάντηση είναι στην καρδιά μας.

Δημήτρης Φιλιππίδης

6-9-21

Αυτή είναι η ανθρωπότητα

 

Αυτή είναι η ανθρωπότητα

Φαίνεται ότι ο χρόνος δίνει το δίκιο στους ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουν δείξει ότι δεν πιστεύουν στους αρχηγούς του Κράτους τους.

Για να στηθεί μία «θεατρική παράσταση», αυτοί που έχουν την ευθύνη και το γενικό πρόσταγμα είναι ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος. Προσλαμβάνουν ηθοποιούς για να κάνουν αυτό που οι δύο σχεδίασαν. Ο ηθοποιός έχει την ελεύθερη βούληση να παίξει με τα λόγια του ρόλου του, αλλά δεν έχει δικαίωμα να αλλοιώσει τον ρόλο του.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα κράτη, τους κυβερνώντες, αλλά και τους εαυτούς μας ατομικά. Ανάλογα με το Κάρμα του κράτους ή το ατομικό, θα εξελιχθούν τα γεγονότα. Ο καθένας μας έχει την ελεύθερη βούληση να κινηθεί όπως θέλει, αλλά πάντα μέσα στο σενάριο και στην σκηνοθεσία που αποφασίστηκε.

Ο όποιος αρχηγός Κράτους λοιπόν έχει «επιλεγεί» από τον σεναριογράφο και τον σκηνοθέτη να παίξει έναν συγκεκριμένο ρόλο έτσι ώστε ο λαός του Κράτους να ωφεληθεί ή να «πληρώσει» για τα καλά ή τα λάθη του παρελθόντος. Ο αρχηγός λοιπόν υπακούει ασυνείδητα στο σενάριο για να προχωρήσουν τα γεγονότα «επί σκηνής», όπως θέλουν οι δημιουργοί.

Ο αρχηγός κράτους ή ο ηθοποιός αν ξεχάσει το ποιος τον «προσέλαβε», αρχίζει να λέει ψέματα, να εξαπατά, να δίνει ψεύτικες υποσχέσεις που δεν θα εκπληρώσει, για να κερδίσει χρόνο «επί σκηνής», ξεχνώντας τον Δημιουργό του.

Έτσι κι εμείς οι άνθρωποι, αν ξεχάσουμε τον Δημιουργό μας, τον Θεό, και τις «εντολές» που μας έδωσε, που είναι Συμπαντικοί Νόμοι και έχουμε υποχρέωση να τις τηρούμε, γιατί είναι και δίκαιοι, κάποια στιγμή μας έρχεται η «πληρωμή» των λαθών μας. Μας έρχεται ο λογαριασμός για να καταλάβουμε τα λάθη μας και να τα διορθώσουμε.

Οι αρχηγοί λοιπόν και να θέλουν να είναι τίμιοι δεν μπορούν, διότι τους ήρθε ο λογαριασμός και ο προσωπικός τους και ο κρατικός και θα πρέπει να κινηθούν μέσα στο σενάριο. Έχουν πολλά εμπόδια κι αυτά είναι η αυτοαγάπη, ο εγωισμός, η περηφάνια, το μίσος γιατί ο λαός τους δημιουργεί εμπόδια, ο εγωκεντρισμός, κα.

Τους λείπει ένα βασικό στοιχείο, η αγάπη. Χωρίς αγάπη δεν μπορεί να «διοικήσει» κανείς σωστά, δίκαια, σύμφωνα με τους δοσμένους Συμπαντικούς Νόμους. Έτσι ο λαός του κράτους πληρώνει για τα λάθη του και πάντα του φταίνε οι άλλοι, ποτέ ο ίδιος.

Ο λαός μας λέει: «έχουμε πάντα τους αρχηγούς που μας αξίζουν». Σκεφθείτε το, έχει βάθος.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τον καθέναν μας. Έχουμε να κουμαντάρουμε μυριάδες ελαττώματα μας και αν δεν είμαστε αποφασισμένοι για ριζικές αλλαγές, να «πληρώσουμε» κάνοντας το θέλημα του Δημιουργού μας, του Θεού, ο πόνος, το κακό, τα βάσανα, η ταλαιπωρία μας, θα διαιωνίζονται.

Είναι αδύνατον ο κόσμος να έχει ειρήνη και γαλήνη αν στις καρδιές όλων μας δεν επικρατεί ειρήνη και αγάπη. Όλα χάνονται επειδή δεν υπάρχει αγάπη μέσα μας.

Εδώ που έφτασε η κοινωνία σήμερα δεν υπάρχει παγκόσμια θεραπεία, παρά μόνο ατομικές λύσεις. Κι εκεί όμως απαιτούνται ριζικές αλλαγές, διότι όσο μένουμε εγκλωβισμένοι στα συστήματα που καταρρέουν και μας παρασύρουν κι εμάς, θα φορτώνουμε τα λάθη στους αρχηγούς, στους άλλους, ποτέ στον εαυτό μας. Πρέπει να κάνουμε τους εαυτούς μας υπεύθυνους της ζωής μας, ξεφεύγοντας όσο είναι εφικτό από τα συστήματα και από τους άλλους.

Τότε και μόνο τότε θα νοιώθουμε όλο και πιο ελεύθεροι και μόνο τότε θα κάνουμε το «θέλημα» του Πατέρα μας, βρίσκοντας τον στόχο και τον δρόμο της ζωής μας.

Πρέπει να είμαστε θεατές της ζωής κι όχι ηθοποιοί σε αυτήν.

9-7-2021

ΔΦ

Θετικές σκέψεις

 

Θετικές σκέψεις

Στα χείλη φιλοσοφούντων, ιατρών, θρησκόληπτων και όχι μόνο, είναι σήμερα η φράση, “θετική σκέψη”.

Σαν φράση, σαν ιδέα, ακούγεται σωστή, λογική. Τί γίνεται όμως στην πράξη; Πώς λειτουργεί στην καθημερινότητά μας; Ποια η αλήθεια της;

Πρέπει να μας γίνει κατανοητό πριν απ' όλα ότι υπάρχει μέσα μας μια μπαταρία την οποία χρησιμοποιούμε για να παίρνουμε ενέργεια για κάθε μας σκέψη, κάθε μας συναίσθημα και κάθε μας πράξη. Ταυτόχρονα, υπάρχουν σκέψεις, συναισθήματα, πράξεις που επανατροφοδοτούν την μπαταρία μας με ενέργεια.

Όταν κατά την διάρκεια της ημέρας μας, έρχονται στιγμές που νοιώθουμε κουρασμένοι, εξαντλημένοι, με άμεση ανάγκη ξεκούρασης, αυτό από μόνο του σημαίνει ότι “η ενεργειακή μας μπαταρία” άδειασε. Την αδειάσαμε χωρίς να καταφέρουμε να την επανατροφοδοτήσουμε για να συμπληρώσουμε μέρος της χαμένης ενέργειας.

Η κατανάλωση της ενέργειάς μας γίνεται, με την σωματική δουλειά που συνήθως όμως αναπληρώνεται εύκολα, και με την ψυχική δουλειά ή ταλαιπωρία, που μας δημιουργεί μεγαλύτερη κατανάλωση ή καλύτερα σπατάλη της ενέργειάς μας. Κάθε μας σκέψη μη ευνοϊκή, κάθε συναίσθημα καταπιεστικό ή ψυχοπλακωτικό, κάθε εκδήλωση άγχους, νεύρων, θυμού, αγανάκτησης, ψευτιάς, εγωισμού, μας αφαιρεί μεγάλη ποσότητα ενέργειας.

Η σημερινή κατάσταση της χώρας μας, τα μέτρα που καθημερινά αναγγέλλονται, οι υποθετικές εξελίξεις που δημιουργούν φόβο, πανικό, τα μέτρα που δεν παίρνονται (π.χ. κάποιος κλέφτης να πάει φυλακή) και που θα ανακούφιζαν έστω και προσωρινά το λαό, όλα αυτά δημιουργούν αρνητικές σκέψεις, αρνητικά συναισθήματα, απώλεια ενέργειας, εξάντληση, στρες, κατάθλιψη. Το άδικο, δημιουργεί μεγάλη ενεργειακή απώλεια, με όλα τα επακόλουθα; Τα κυβερνητικά μέτρα έχουν εσκεμμένα και αυτό το στόχο κατά του λαού;

Πέρα όμως από τους φανερούς τρόπους απώλειας, κλεψίματος, ενέργειας υπάρχουν και οι κρυφοί. Για παράδειγμα η τηλεόραση είναι μια τέτοια παγίδα. Παρακολουθώντας έργα βίας, αγχωτικά, απαισιόδοξα, υποσυνείδητα δημιουργούνται μέσα μας αρνητικές σκέψεις, έντονα συναισθήματα μη ευνοϊκά, που καταναλώνουν την ενέργειά μας. Εύκολα μπορούμε να το διαπιστώσουμε και να το επιβεβαιώσουμε διότι στο τέλος ενός «τέτοιου έργου», κι ενώ δεν κάναμε τίποτε – υποτίθεται-, νοιώθουμε κουρασμένοι, εξαντλημένοι. Πού και πώς χάσαμε την ενέργειά μας; Ποιος μας άδειασε την μπαταρία μας;

Και επειδή οι σκέψεις και τα συναισθήματα είναι ενέργεια, καλό είναι να μην υπάρχει τηλεόραση στην κρεβατοκάμαρα, διότι όλη η “αόρατη” αρνητικότητα μένει στον χώρο, με αποτέλεσμα και ο ύπνος μας να μην είναι ελαφρύς και απαλός, αλλά και να ξυπνάμε και να νοιώθουμε ακόμη κουρασμένοι. Η αρνητική ενέργεια του χώρου συνεχίζει να μας κλέβει ενέργεια και κατά τον ύπνο.

Η ίδια απώλεια συμβαίνει και με την ανάγνωση όχι καλών και αισιόδοξων ειδήσεων, βιβλίων καταθλιπτικών, συζητήσεων ψυχοπλακωτικών, κλπ.

Πώς θα λειτουργήσει η θετική;

Με ενίσχυση της ενεργειακής μπαταρίας μας. Το ποτήρι να είναι μισογεμάτο κι όχι μισοάδειο. Παντού, σε κάθε δύσκολη στιγμή, υπάρχει και κάτι θετικό, αισιόδοξο, διδακτικό. Γύρω μας, υπάρχουν άνθρωποι που χαμογελούν, υπάρχουν χρώματα, όμορφες μυρωδιές, και λογής – λογής αισιόδοξα μηνύματα από την Φύση.

Το ότι σήμερα, όλα σχεδόν τα ΜΜΕ παίζουν ρόλο “ενεργειακού βρυκόλακα” έχει κάποια σημασία. Πάντως δεν είναι τυχαίο, διότι δεν υπάρχει τυχαίο στο σύμπαν.

Ας φροντίσουμε εμείς, να αερίζουμε και να φωτίζουμε τον χώρο μας, να τοποθετούμε λουλούδια, να βάζουμε την μουσική που μας αρέσει, που μας ηρεμεί και μας ευχαριστεί, να αρωματίζουμε τον χώρο. Πρώτα όμως και πάνω απ' όλα θα πρέπει να μην σπαταλάμε ενέργεια σε αρνητικότητες για τις οποίες συνήθως την επόμενη στιγμή μετανιώνουμε.

Δεν μας φταίει κανείς διπλανός μας για κάτι. Ο εαυτός μας ευθύνεται για όλα. Από αυτόν ας ζητάμε ευθύνες και αλλαγές. Από τον εαυτό μας να απαιτούμε λιγότερη άσκοπη σπατάλη ενέργειας και ταυτόχρονα αναπλήρωση ενέργειας μέσω της αγάπης, του χαμόγελου, της καλής και αισιόδοξης συμβουλής, με την παρατήρηση κάθε όμορφου και ωραίου γύρω μας. Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα και καταστάσεις για να πάρουμε δύναμη, ενέργεια, όπως και να δώσουμε θετική ενέργεια γύρω μας.

Αφήνουμε τα ίχνη μας απ' όπου κι αν περάσουμε. Ας το προσέξουμε αυτό. Όλοι επηρεάζουμε όλους και επηρεαζόμαστε απ' όλους.

Ορθότερες επιλογές, αλλαγή δράσης και στάσης είναι αναγκαίες για να ζήσουμε με λιγότερα προβλήματα και με την δυνατότητα να μπορούμε να βελτιωθούμε σαν άνθρωποι

Δ.Φ.

Απρίλιος 2021

Ζητάς να ερωτευθείς

 

Ζητάς να ερωτευθείς, και καλά κάνεις.

Ζητάς κάποιον να σε βγάλει από την κατάσταση του γκρίζου και να σε οδηγήσει στο χρώμα, στη χαρά, στο γέλιο. Όλα όσα ζητάς είναι όμορφα και τα θέλουν όλοι. Αλλά …..

Τι κάνεις για να φύγεις από το γκρι; Ποιες είναι οι δικές σου προσπάθειες να βοηθήσεις τον εαυτό σου να βρει αυτό που κάτι μέσα του  αναζητά; Ποιος είναι ο δικός σου αγώνας για να φτάσεις στο στόχο σου; Οι άλλοι;

Οι άλλοι φροντίζουν για τον εαυτό τους. Κι αν μέσα στο δικό τους «όνειρο» υπάρχεις εσύ, τότε σου δίνουν κάτι από την φροντίδα τους για να πετύχουν τ’ όνειρό τους.

Υπάρχουν κι οι εξαιρέσεις. Ναι σίγουρα υπάρχουν εξαιρέσεις.

Όταν κάποιος σου δίνει ΟΛΟ του το Είναι, τα πάντα, εσύ τι του πρόσφερες; Σκέψου το, μην τ’ αποφεύγεις; Τι του προσφέρεις;

 Όλοι αναζητούν το χρώμα. Όλοι θέλουν να φύγουν από το γκρι. Κάνουν όμως και προσπάθειες. Δεν περιμένουν από τον ….άλλο, να έρθει και να τους προσφέρει το χρώμα. Πρέπει να το έχει κι αυτός (ο άλλος) το χρώμα και να θέλει να το προσφέρει σε κάποιον. Γιατί; Διότι θεωρεί ότι μέσα από αυτόν …τον άλλο θα πραγματοποιηθούν τα δικά του όνειρα. Διαφορετικά θα δει και θα προσπεράσει. Ή θα μείνει να ξαποστάσει και θα συνεχίσει το δρόμο του.

Τι θέλω λοιπόν; Πώς μπορώ να το υλοποιήσω; Τι προσπάθειες πρέπει να κάνω; Μόνο μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία πετυχαίνει κανείς το στόχο του.

Εκτός κι αν ..ερωτευθεί το στόχο του ή τον Θεό. Τότε όλα έρχονται.

Δ.Φ.